ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 482

و هنگامی که به انسان نعمت می‌بخشیم، روی می‌گرداند و خودش (متکبّرانه) دور می‌شود؛ و هنگامی که بدی به او می‌رسد پس دعایی طولانی خواهد داشت. (51)

بگو:» آیا بنظر شما اگر (قرآن) از نزد خدا باشد، سپس بدان کفر ورزید، کیست گمراه‌تر از کسی که او در جدایی (و ستیزی) دور و دراز است. (52)

بزودی نشانه‌های خود را در اطراف (جهان) و در خودشان به آنان می‌نمایانیم، تا اینکه برای آنان آشکار شود که او حق است؛ و آیا کافی نیست که پروردگارت بر هر چیز گواه است؟! (53)

آگاه باشید که آنان از ملاقات پروردگارشان در تردیدند؛ آگاه باشید که او به هر چیزی احاطه دارد. (54)