ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 496

44- سورة الدخان‌

به نام خدای گسترده‌مهرِ مهرورز

حامیم. (1)

سوگند به کتاب (قرآن) روشنگر! (2)

که ما آن را در شبی خجسته فرو فرستادیم؛ در واقع ما هشدار گریم. (3)

در آن (شب) هر چیز استواری جدا کرده می‌شود؛ (4)

در حالی که فرمانی از نزد ماست؛ [چرا] که ما فرستنده‌ایم. (5)

(اینها) بخاطر رحمتی از جانب پروردگار توست، که در حقیقت تنها او شنوا [و] داناست. (6)

(همان) پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه بین آن دو است، اگر اهل یقین باشید. (7)

هیچ معبودی جز او نیست؛ زنده می‌کند و می‌میراند؛ پروردگار شما و پروردگار نیاکان نخستین شماست. (8)

بلکه آنان در شکّند (و) بازی می‌کنند. (9)

پس نگهبان (و منتظر) روزی باش، که آسمان دودی آشکار آورد، (10)

که مردم را فرا می‌گیرد؛ این عذاب دردناکی است! (11)

(می‌گویند:) [ای پروردگار ما! عذاب را از ما بر طرف کن که ما مؤمنیم. (12)

از کجا برای آنان یادآوری باشد در حالی که فرستاده‌ای روشنگر به سراغ آنان آمد، (13)

سپس از او روی برتافتند، و گفتند:» دانش آموخته‌ای دیوانه است. « (14)

در حقیقت ما، اندکی عذاب را (از شما) برطرف می‌سازیم، حتماً شما (به کفر خود) باز می‌گردید. (15)

(یاد کن) روزی را که با سخت‌گیریِ بزرگی (بر آنان) سخت می‌گیریم، که ما انتقام گیرنده‌ایم. (16)

و بیقین پیش از آنان قوم فرعون را آزمودیم در حالی که فرستاده‌ای ارجمند به سراغشان آمد، (17)

(و گفت:) که بندگان خدا را به من بازگردانید، [چرا] که من فرستاده‌ای درستکار برای شما هستم؛ (18)

و اینکه بر خدا برتری مجویید که من برای شما دلیلی آشکار آوردم. (19)

و در حقیقت من به پروردگارم و پروردگار شما پناه برم (از این) که (مرا متهم و) سنگسار کنید. (20)

و اگر به من ایمان نمی‌آورید، پس (از من) کناره‌گیری کنید. (21)