ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 506

و (یاد کن) هنگامی را که نفراتی از جن را به سوی تو باز گرداندیم در حالی که قرآن را می‌شنیدند، و هنگامی که نزدش حاضر شدند گفتند:» [هنگام شنیدن ساکت باشید. «و هنگامی که (خواندن قرآن) پایان گرفت، به سوی قومشان بازگشتند در حالی که هشدار دهنده بودند. (29)

گفتند:» ای قوم ما! در حقیقت ما کتابی را شنیدیم که بعد از موسی فرو فرستاده شده است، در حالی که مؤیّد (کتاب‌های) پیشین است (و) به سوی حق و به سوی راهی راست، راهنمایی می‌کند. (30)

ای قوم ما! فرا خواننده خدا را پاسخ دهید و به او ایمان آورید تا برخی از پیامدهای (گناهان) تان را برای شما بیامرزد، و شما را از عذابی دردناک پناه دهد. (31)

و هر کس فراخواننده خدا را پاسخ ندهد، پس عاجز کننده (خدا) در زمین نیست، و غیر از او هیچ دوستان (و یاورانی) برایش نیست، آنان در گمراهی آشکارند. (32)

و آیا اطلاع نیافته‌اند که خدایی که آسمان‌ها و زمین را آفریده و از آفرینش آنها درمانده نشده است، بر زنده کردن مردگان تواناست؟! آری، [چرا] که او بر هر چیزی تواناست. (33)

و روزی که کسانی که کفر ورزیدند بر آتش عرضه می‌شوند (و به آنها گفته می‌شود:) آیا این حق نیست؟! می‌گویند:» آری، سوگند به پروردگار ما (که حق است!) «گوید:» پس بخاطر اینکه همواره کفر می‌ورزیدید عذاب را بچشید! « (34)

پس شکیبا باش همانگونه که (پیامبران) اولو العزم (صاحبان تصمیم استوار) از فرستادگان شکیبایی کردند، و برای (عذاب) آنان شتاب مورز، (زیرا) روزی که آنچه را وعده داده شده‌اند می‌بینند، که گویی جز ساعتی از روز، (در دنیا) درنگ نکرده‌اند؛ (این) رساندن [پیام است و آیا جز گروه نافرمانبردار هلاک می‌شوند؟! (35)