ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 517

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از بسیاری از گمان‌ها بپرهیزید، [چرا] که برخی از گمان‌ها گناه است؛ و (در کارهای شخصی دیگران) تَجسُّس نکنید؛ و برخی از شما برخی [دیگر] را غیبت نکند، آیا یکی از شما دوست دارد که گوشت برادرش را در حالی که مرده است، بخورد؟! پس آن را ناخوش می‌دارید؛ و [خودتان را] از [عذاب خدا حفظ کنید، که خدا بسیار توبه‌پذیر [و] مهرورز است. (12)

ای مردم! در واقع ما شما را از مرد و زنی آفریدیم و شما را نژادها و قبیله‌هایی قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید؛ در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا خودنگهدارترین (و پارساترینِ) شماست؛ براستی که خدا دانای آگاه است. (13)

عرب‌های [صحرانشین گفتند:» ایمان آوردیم. « (ای پیامبر) بگو:» ایمان نیاورده‌اید، و لیکن بگویید اسلام آوردیم، و حال آنکه هنوز ایمان وارد دل‌هایتان نشده است؛ و اگر از خدا و فرستاده‌اش اطاعت کنید، هیچ چیز از (پاداش) کارهایتان را از شما کم نمی‌کند؛ [چرا] که خدا بسیار آمرزنده [و] مهرورز است. « (14)

مؤمنان تنها کسانی هستند که به خدا و فرستاده‌اش ایمان آورده‌اند، سپس تردید نکرده‌اند، و با اموالشان و جان‌هایشان در راه خدا جهاد کرده‌اند؛ تنها آنان راستگویانند. (15)

بگو:» آیا خدا را از دین (داری) تان با خبر می‌سازید؟! در حالی که خدا آنچه را در آسمان‌ها و آنچه را در زمین است، می‌داند؛ و خدا به هر چیزی داناست. « (16)

بر تو منّت می‌نهند که اسلام آورده‌اند؛ (ای پیامبر) بگو:» اسلام آوردنتان را بر من منّت منهید، بلکه خدا بر شما منّت می‌نهد که شما را به ایمان رهنمون شد، اگر (در ایمان خود) راستگو هستید؛ (17)

براستی خدا نهان آسمان‌ها و زمین را می‌داند و خدا به آنچه انجام می‌دهید، بیناست. « (18)