ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 518

50- سورة ق‌

به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز

قاف، سوگند به قرآن با عظمت (که نبوّت تو و معاد حق است)! (1)

بلکه تعجب کردند که (پیامبری) هشدارگر از میان آنان به سراغشان آمد، و کافران گفتند:» این چیز شگفت‌آوری است! (2)

آیا هنگامی که مردیم و خاک شدیم (باز هم زنده می‌شویم) این بازگشتی بعید است! « (3)

بیقین می‌دانیم، آنچه را که زمین از (بدن) آنان می‌کاهد در حالی که نزد ما کتابی نگاهدارنده (حساب همه چیز) است. (4)

بلکه هنگامی که حق به سراغشان آمد دروغ انگاشتند؛ پس آنان در کاری آشفته‌اند. (5)

و آیا به سوی آسمانی که بر فرازشان است نظر نکرده‌اند که چگونه آن را ساختیم، و آن را (باستارگان) بیاراستیم، در حالی که در آن هیچ شکافی نیست؟! (6)

و زمین را گسترانیدیم. و در آن [کوه‌های استواری افکندیم، و از هر نوع [گیاه زیبا در آن رویاندیم، (7)

تا بینش و یادآوری برای هر بنده بازگشت کننده (به سوی خدا) باشد. (8)

و از آسمان، آبی پر برکت فرو فرستادیم، پس بوسیله آن بوستان‌ها و دانه‌های درو کردنی رویاندیم، (9)

و درخت خرمای بلند که برایش شکوفه‌های لایه لایه است؛ (10)

تا» روزی «برای بندگان باشد و بوسیله آن (باران) سرزمین مرده را زنده کردیم؛ بیرون آمدن (مردگان از گور نیز) همینگونه است. (11)

پیش از آنان قوم نوح و اصحاب الرّس (یاران چاه و پرستندگان صنوبر) و (قوم) ثمود (پیامبرانشان را) تکذیب کردند، (12)

و (نیز قوم) عاد و فرعون و برادران لوط، (13)

و اهل ایکه (سرزمین پردرخت قوم شُعیب) و قوم تُبّع، همه (اینان) فرستادگان (خدا) را تکذیب کردند، پس تهدید (عذاب من درباره آنان) تحقق یافت! (14)

و آیا ما از آفرینش نخستین واماندیم (تا از باز آفرینش رستاخیز در مانده باشیم)؟! بلکه آنان در مورد آفرینش جدید در اشتباهند. (15)