ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 522

(ابراهیم) گفت:» پس ای فرستادگان [خدا، جریان کار شما چیست؟ « (31)

(فرشتگان) گفتند:» در حقیقت ما به سوی گروهی خلافکار فرستاده شده‌ایم، (32)

تا بر آنان سنگ [هایی از جنس گِل بفرستیم؛ (33)

در حالی که (سنگ‌ها) نزد پروردگارت برای اسرافکاران نشان دار بودند! « (34)

و هر کس از مؤمنان که در آن (شهر قوم لوط) بود بیرون آوردیم. (35)

و [لی در آنجا جز (یک) خانه، از مسلمانان نیافتیم. (36)

و در آن (شهر ویران شده) برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند نشانه‌ای (عبرت‌آموز) بر جای نهادیم. (37)

و در (زندگی) موسی (نیز نشانه عبرت آموزی است) هنگامی که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم؛ (38)

و [لی با تکیه (بر سپاهیانش) روی برتافت و گفت:» (او) ساحر یا دیوانه است! « (39)

و او و لشکریانش را گرفتار (مجازات) ساختیم و آنان را در دریا افکندیم در حالی که او سزاوار سرزنش بود. (40)

و در (سرگذشت قوم) عاد (نیز نشانه عبرت آموزی است) هنگامی که بادی نازا بر آنان فرستادیم، (41)

هیچ چیزی را که برآن بگذشت فرونگذاشت مگر آنکه آن را همچون (استخوان) پوسیده می‌ساخت! (42)

و در (سرگذشت قوم) ثمود (نیز نشانه عبرت آموزی است) هنگامی که به آنان گفته شد:» تا مدتی (معین از دنیا) بهره جویید! « (43)

و از فرمان پروردگارشان سرپیچیدند، پس آذرخش آنان را فرو گرفت در حالی که آنان نگاه می‌کردند، (44)

پس توان ایستادن نداشتند و یاری کنندگان (و دفاع کنندگان از خویش) نبودند. (45)

و پیش از (آنان نیز) قوم نوح را (هلاک کردیم،) [چرا] که آنان گروهی نافرمانبردار بودند. (46)

و آسمان را با قدرت بنایش کردیم، و قطعاً ما گسترش دهنده هستیم. (47)

و زمین را گستردیم، و چه خوب گسترش دهنده‌ای هستیم! (48)

و از هر چیز جفتی آفریدیم، باشد که شما متذکّر شوید. (49)

پس به سوی خدا بگریزید، [چرا] که من از سوی او برای شما هشدارگری روشنگرم. (50)

و هیچ معبود دیگری را با خدا قرار ندهید، [چرا] که من برای شما از سوی او هشدارگری روشنگرم. (51)