ای کسانی که ایمان آوردهاید! هنگامی که با فرستاده (خدا) رازگویی میکنید پس پیش (از آن) بخشش صادقانهای تقدیم دارید؛ این برای شما بهتر و پاک کنندهتر است؛ و اگر نیافتید پس مسلماً خدا بسیار آمرزنده [و] مهرورز است. (12)
آیا بیمناک شدید که پیش از رازگوییتان بخششهای صادقانه تقدیم دارید؟! پس در این هنگام که انجام ندادهاید، و خدا توبه شما را پذیرفت، پس نماز را برپا دارید و [مالیات زکات را بپردازید و از خدا و فرستادهاش اطاعت کنید؛ و خدا به آنچه انجام میدهید آگاه است. (13)
آیا نظر نکردهای به کسانی که با گروهی که خدا بر آنان خشم کرده دوستی کردند؟! آنان از شما نیستند و (شما) از آنان نیستید، و به دروغ سوگند یاد میکنند در حالی که آنان میدانند (که دروغ میگویند). (14)
خدا عذابی شدید برای آنان آماده ساخته است، [چرا] که بد است آنچه را آنان همواره انجام میدادند! (15)
سوگندهایشان را سپری قرار دادند و (مردم را) از راه خدا باز داشتند؛ پس برای آنان عذابی خوار کننده است! (16)
هرگز اموالشان و فرزندانشان هیچ چیزی [مجازات خدا را از آنان دفع نخواهد کرد؛ آنان اهل آتشند در حالی که آنان در آنجا ماندگارند. (17)
(یادکن) روزی را که خدا همه آنان را بر میانگیزد، و برای او سوگند یاد میکنند همان گونه که برای شما سوگند یاد میکنند؛ و میپندارند که آنان بر چیزی (سودمند دست یافته) اند؛ آگاه باشید که آنان فقط دروغگویند. (18)
شیطان بر آنان مسلّط شده و یاد خدا را از یاد آنان برد؛ آنان حزب شیطانند. آگاه باشید که حزب شیطان فقط زیانکارند! (19)
در حقیقت کسانی که با خدا و فرستادهاش بشدّت مخالفت کنند، آنان در (زُمره) خوارترین (افراد) ند. (20)
خدا مقرّر داشته که قطعاً من و فرستادگانم پیروز میشویم؛ [چرا] که خدا نیرومندی شکستناپذیر است. (21)