ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 547

و (نیز) کسانی (از تابعین) که بعد از آنان آمدند، می‌گویند:» [ای پروردگار ما! ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز، و در دل‌های ما برای کسانی که ایمان آوردند کینه‌ای قرار مده؛ [ای پروردگار ما! مسلماً تو مهربانِ مهرورزی. « (10)

آیا به سوی کسانی که دورویی نمودند نظر نکرده‌ای، که به برادرانشان (همان) کسانی از اهل کتاب که کفر ورزیدند می‌گفتند:» اگر بیرون رانده شدید، قطعاً با شما خارج می‌شویم، و هرگز درباره شما از هیچ کس اطاعت نمی‌کنیم؛ و اگر با شما پیکار شود، قطعاً شما را یاری می‌کنیم! «و خدا گواهی می‌دهد که آنان حتماً دروغگویانند. (11)

اگر (کافران) بیرون رانده شوند با آنان بیرون نمی‌روند، و اگر با آنان پیکار شود، آنان را یاری نمی‌کنند، و اگر یاریشان کنند حتماً با عقبگرد (از آنان) روی بر می‌تابند؛ سپس یاری نخواهند شد. (12)

مسلماً شما در دل‌های آنان ترس‌انگیزتر از خدا هستید؛ این بخاطر آن است که آنان گروهی هستند که بطور عمیق نمی‌فهمند. (13)

(یهودیان) همگی با شما پیکار نمی‌کنند مگر در آبادی‌های دژدار یا از پشت دیوارها. سختی (جنگ) آنان میان (خود) شان شدید است، آنان را جمع (متحد) می‌پنداری، در حالی که دل‌هایشان جداست؛ این بخاطر آن است که آنان گروهی هستند که خرد ورزی نمی‌کنند. (14)

(مثال آنان) همانند مثال کسانی است که اندک زمانی پیش از آنان بودند، سنگینی (کیفرِ) کارشان را چشیدند و برای آنان عذاب دردناکی است! (15)

و (نیز) همانند مثال شیطان است آنگاه که به انسان گفت:» کافر شو. «و هنگامی که کفر ورزید، (شیطان) گفت:» در واقع من نسبت به تو تعهدی ندارم، که من از خدا، پروردگار جهانیان می‌ترسم. « (16)