ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 549

60- سورة الممتحنة

به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! دشمن من و دشمن (خود) تان را دوست نگیرید! (شما طرح) دوستی با آنان می‌افکنید، در حالی که به آنچه از حق برای شما آمده کفر ورزیدند؛ فرستاده (خدا) و شما را، بخاطر ایمانتان به خدا که پروردگارتان است، بیرون می رانند؛ اگر شما برای جهاد در راه من و در طلب خشنودی من بیرون آمده‌اید (با آنان طرح دوستی نیفکنید.) به پنهانی با آنان دوستی می‌کنید در حالی که من به آنچه پنهان می‌دارید و آنچه آشکار می‌کنید داناترم؛ و هر کس از شما آن (کار) را انجام دهد پس بتحقیق از راه درست گمراه شده است. (1)

اگر شما را بیابند دشمنان شما خواهند بود و دست‌هایشان و زبان‌هایشان را به بدی، به سوی شما می‌گشایند، و کفر ورزیدن شما را آرزو دارند. (2)

خویشاوندان شما و فرزندانتان روز رستاخیز سودی برای شما نخواهند داشت؛ بین شما جدایی می‌اندازد. و خدا به آنچه انجام می‌دهید بیناست. (3)

بیقین برای شما در (روش) ابراهیم و کسانی که همراه اویند (الگویی برای) پیروی نیکوست؛ هنگامی که به قومشان گفتند:» در واقع ما نسبت به شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید تعهدی نداریم (آیین) شما را انکار می‌کنیم؛ و بین ما و بین شما دشمنی و کینه همیشگی آشکار شده است؛ تا اینکه به خدای یگانه ایمان آورید؛ جز سخن ابراهیم به پدر (مادرش یا عموی) ش (که گفت:) قطعاً برای تو طلب آمرزش می‌کنم در حالی که مالک هیچ چیزی از طرف خدا برای تو نیستم. [ای پروردگار ما! فقط برتو توکّل کردیم و تنها به سوی تو بازگشتیم، و فرجام (همه) فقط به سوی توست. (4)

[ای پروردگار ما! ما را (وسیله) آزمایش برای کسانی که کفر ورزیدند قرار مده؛ و ما را بیامرز! [ای پروردگار ما! براستی که تنها تو شکست‌ناپذیر [و] فرزانه‌ای. (5)