ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 570

و سوگند یاد می‌کنم به پروردگار خاوران و باختران که قطعاً ما تواناییم، (40)

بر اینکه بهتر از آنان را جایگزین کنیم؛ و ما پیشی گرفته شده (و مغلوب) نیستیم. (41)

پس آنان را رهاکن تا (در باطل) فرو روند و بازی کنند تا اینکه روز (رستاخیز) شان را که وعده داده می‌شوند، ملاقات کنند. (42)

(همان) روزی که از قبرها بسرعت خارج می‌شوند چنانکه گویی آنان به سوی بت‌های سنگی روانه می‌شوند؛ (43)

در حالی که چشم‌هایشان (از وحشت) فروتن است، [و] خواری آنان را فرا گرفته است! این روزی است که همواره وعده داده می‌شوند. (44)

71- سورة نوح‌

به نام خدای گسترده مهرِ مهرورز

در حقیقت ما نوح را به سوی قومش فرستادیم که:» قومت را هشدار ده، پیش از آنکه عذاب دردناکی به سراغشان آید. « (1)

گفت:» ای قوم [من ! در حقیقت من برای شما هشدارگری روشنگرم، (2)

که خدا را بپرستید و [خودتان را] از [عذاب او حفظ کنید و [مرا] اطاعت کنید. (3)

تا بخشی از پیامدهای (گناهان) تان را برای شما بیامرزد، و (مرگ) شما را تا سرآمد معیّنی به تأخیر اندازد؛ [چرا] که هنگامی که سرآمد (مرگ حتمی) الهی فرارسد، به تاخیر افتاده نمی‌شود اگر شما می‌دانستید. « (4)

(نوح) گفت:» پروردگارا! در واقع من قوم خود را شب و روز فراخواندم. (5)

و [لی فراخواندن من (چیزی) جز بر فرار آنان نیفزود. (6)

و در حقیقت من هر گاه آنان را فراخواندم تا آنان را بیامرزی، انگشتانشان را در گوش‌هایشان قرار داده و لباس‌هایشان را بر سر می‌کشیدند، و (در مخالفت) پافشاری می‌کردند و با استکبار تکبّر می‌ورزیدند. (7)

سپس در واقع من آنان را با صدای بلند فراخواندم، (8)

سپس براستی من (حقایق را) برایشان آشکار کردم و پنهانی برایشان رازگویی کردم. (9)

و گفتم:» از پروردگارتان آمرزش بخواهید [چرا] که او بسیار آمرزنده است، (10)