ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 579

(همان) چشمه‌ای که بندگان خدا از آن می‌نوشند، (6)

و (از هر کجا بخواهند) آن را کاملًا می‌شکافند (و روان می‌کنند). به نذر وفا می‌کنند و از روزی که بدی آن گسترده است می‌ترسند، (7)

و غذا را در حالی که دوستش دارند به بینوا و یتیم و اسیر می‌خورانند. (8)

(در حالی که می‌گویند: ما) شما را فقط بخاطر ذات خدا غذا می‌دهیم، [و] هیچ پاداشی و سپاسگزاری از شما نمی‌خواهیم. (9)

در حقیقت ما از (عذاب) پروردگارمان می‌ترسیم، از روزی که بسیار ترشروی [و] سخت است. (10)

پس خدا آنان را از بدی آن روز نگاه می‌دارد و آنان را با شادابی و شادمانی می‌پذیرد. (11)

و بخاطر شکیبایی‌شان، بهشت و (لباس‌های) حریر به آنان پاداش می‌دهد. (12)

در حالی که در آن (بهشت) بر تخت‌ها تکیه زده‌اند، [و] در آنجا هیچ (گرمای سوزان) خورشید و سرمای شدید نمی‌بینند؛ (13)

و سایه‌های (درختان) ش به آنان نزدیک است و میوه‌هایش برای چیدن کاملًا فروتن شده است. (14)

و ظرف‌هایی از نقره و سبوهایی که بلورین است برگردشان چرخانده می‌شود، (15)

بلورهای نقره‌ای که بطور کامل اندازه آنها را معین کرده‌اند. (16)

و در آنجا از جامی سیراب می‌شوند که (شراب) آن با زنجبیل آمیخته است، (17)

(همان) چشمه ساری که در آنجا سلسبیل نامیده می‌شود؛ (18)

و نوجوانانی ماندگار برگرد آنان می‌چرخند، هنگامی که آنان را می‌بینی می‌پنداری آنان مرواریدی پراکنده‌اند. (19)

و هنگامی که در آنجا (بهشت را) ببینی، نعمت فراوان و فرمانروایی بزرگی می‌بینی! (20)

بر فرازشان لباس‌های سبز حریر نازک و حریر ضخیم است، و با دستبندهایی از نقره آراسته می‌شوند، و پروردگارشان شراب پاک و پاک کننده به آنان می‌نوشاند. (21)

در حقیقت این پاداشی برای شماست، و تلاشتان سپاسگزاری خواهد شد. (22)

در واقع ما خود، قرآن را کاملًا بر تو فرو فرستادیم. (23)

و برای (ابلاغ) حکم پروردگارت شکیبا باش، و از (میان) آنان از هیچ گنهکار یا (کافر) بسیار ناسپاس اطاعت مکن. (24)

و نام پروردگارت را صبحگاهان و عصرگاهان (و شب هنگام) یاد کن. (25)