ترجمه قرآن (رضایی) صفحه 586

81- سورة التکویر

به نام خدای گسترده‌مهرِ مهرورز

هنگامی که خورشید در هم پیچیده شود، (1)

و هنگامی که ستارگان بی‌فروغ شوند (و سقوط کنند)، (2)

و هنگامی که کوه‌ها روان شوند، (3)

و هنگامی که شتران باردار متروک شوند، (4)

و هنگامی که حیوانات وحشی پراکنده شوند، (5)

و هنگامی که دریاها برافروخته (و پُر) شوند، (6)

و هنگامی که اشخاص (گروه) گروه شوند، (7)

و هنگامی که از دختر زنده به گور شده پرسیده شود: (8)

«به کدامین پیامد (گناه) کشته شد؟!» (9)

و هنگامی که نامه‌ها (ی اعمال) گشوده شود، (10)

و هنگامی که پرده از (حقایق) آسمان برداشته شود، (11)

و هنگامی که دوزخ شعله‌ای فروزان شود، (12)

و هنگامی که بهشت نزدیک شود، (13)

(در آن روز، هر) شخص می‌داند آنچه را که حاضر کرده است. (14)

و سوگند یاد می‌کنم به (سیارات) بازگردنده! (15)

روان شده پنهان شونده، (16)

و سوگند به شب، هنگامی که روی آورد و برگردد (و به آخر رسد)! (17)

و سوگند به بامداد، هنگامی که بدمد! (18)

قطعاً آن (قرآن) سخن فرستاده ارجمند (جبرئیل) است. (19)

که قدرتمند [و] دارای جایگاهی نزد صاحب تخت (جهانداری و تدبیر هستی) است. (20)

که در آنجا (در میان فرشتگان، فرمان او) اطاعت شده [و] درستکار است. (21)

و همنشین شما (پیامبر) دیوانه نیست. (22)

و بیقین او را در افق روشن دیده است. (23)

و او نسبت به (بازگویی اخبار) نهان بخیل نیست. (24)

و آن (قرآن) سخن شیطان رانده شده نیست. (25)

پس به کجا می‌روید؟! (26)

آن (قرآن) جز یادآوری برای جهانیان نیست، (27)

برای کسی از شما که بخواهد به (راه) راست برود. (28)

و (چیزی) نمی‌خواهید، مگر آنکه خدایی که پروردگار جهانیان است بخواهد. (29)