مهدویت و مدینه فاضله صفحه 13

در شأن و مقام و مرتبه به یکسان در کنار هم نمی نشینند، این که آنان در مرتبه انسانیت، موجوداتی خطا کارند و برای رسیدن به حقیقت، باید به گونه ای با ماورای این عالم ارتباط برقرار کنند. اینکه سعادت، چهره ای آسمانی دارد و برای نیل به آن، باید با آسمان (عقل فعال) اتصال و ارتباط برقرار ساخت. این که انسان با همین وضعیت، با همین خواهشها و آرزوها، با همین نواقص وجودی مورد باور نیست و این که او در رسیدن به سعادت و برای زیست در یک آرمان شهر موعود، باید تکالیف سخت فلسفی، سیاسی را بپذیرد. همه اینها باورهایی است که اساس تفکر بزرگانی چون فارابی و پیش از او را سامان می دهد، لیکن همین افکار در تفکر عصر جدید، سخت مورد تأمل و تردید واقع می گردد و بازیگران تمدن جدید، کلیه باورها و نقشهای یاد شده را تغییر می دهند، تا طرحی نو در کارگاه وجود انسان در اندازند. طرحی نوین که حامل شیوه جدیدی از زندگی و اندیشه است. با هم به مروری مختصر بر آن طرح نو می پردازیم.

پاورقی

[1] «آراء اهل المدینه الفاضله»، فارابی: 79.
[2] «سیر فلسفه در جهان اسلام»، ماجد فخری، ترجمه جمعی از مترجمان: 124.
[3] «آراء اهل المدینه الفاضله»: 82.
[4] «سیاست مدینه»، فارابی، ترجمه سجادی: 184.
[5] «همان مدرک»: 197.
[6] «همان مدرک»: 202.
[7] «همان مدرک»: 201.
[8] «همان مدرک»: 205.
[9] «همان مدرک»: 213.