- مقدمه ناشر 1
- کیفیت غیبت حضرت مهدی علیه السلام 4
- علّت تأخیر ظهور 5
- مقصود از نیابت عامه 6
- راه رسیدن به حضرت مهدی علیه السلام 8
- مهدویت نوعی و شخصی 9
- دو توقیع به شیخ مفیدرحمه الله 10
- سنت غیبت در انبیای پیشین 14
- 1 - حضرت ادریس علیه السلام 14
- 2 - حضرت صالح علیه السلام 14
- سنت غیبت در انبیای پیشین 14
- 6 - حضرت الیاس علیه السلام 15
- 3 - حضرت ابراهیم علیه السلام 15
- 5 - حضرت شعیب علیه السلام 15
- 4 - حضرت موسی علیه السلام 15
- محرومیت از محضر امام زمان علیه السلام 16
- 8 - حضرت عیسی علیه السلام 16
- پاسخ 16
- محرومیت از محضر امام زمان علیه السلام 16
- حفظ حضرت علیه السلام با حضور 17
- عدم بیعت با حاکمان جور 18
- الگو بودن حضرت زهراعلیها السلام 19
- تأثیر دعا برای تعجیل فرج 20
- تأثیر وجود امام زمان علیه السلام در دفع بلا 21
- وظیفه کلی ما در عصر غیبت 22
- تشبیه امام زمان علیه السلام خورشید پشت ابر 23
- اشکال فترت در امامت 24
- اشکال فترت در امامت 24
- پاسخ 25
- تناسب غیبت با هدایت گری 26
- کارهای امام زمان علیه السلام در عصر غیبت 26
- شناخت امام زمان علیه السلام در عصر غیبت 28
- علائم آخر الزمان 29
- 1 - گسترش ترس و نا امنی 29
- علائم آخر الزمان 29
- 2 - تهی شدن مساجد از هدایت 30
- 4 - گسترش فساد اخلاقی 30
- 3 - سردی عواطف انسانی 30
- عوامل تقویت ایمان به وجود امام زمان علیه السلام 31
- 5 - آرزوی کمی فرزند 31
- 7 - جنگ و کشتار 31
- 6 - مرگ های ناگهانی 31
- نحوه هدایت امام علیه السلام در عصر غیبت 32
- تأثیر جشن های میلاد 33
- گسترش عشق مردم به امام زمان علیه السلام 34
- آگاهی امام زمان علیه السلام از احوال مردم 35
- لقب «بقیه اللَّه» 36
- علّت عدم شناخت حضرت در ملاقات ها 37
- غیبت از اختصاصات امام مهدی علیه السلام 38
- منشأ محرومیت از تشرّف 38
- علّت عشق به حضرت مهدی علیه السلام 39
- علت تأخیر فرج حضرت مهدی علیه السلام 40
- مرگ جاهلیت 41
- وظیفه ما برای نزدیک شدن ظهور 42
- صدقه دادن به جهت سلامتی امام زمان علیه السلام 43
- علت عدم ظهور 43
- عریضه نویسی به امام زمان علیه السلام 44
- اطّلاع ندادن از وقت ظهور 44
- قیام قبل از ظهور 45
- ملاقات با امام زمان «علیه السلام» در عصر غیبت کبری 49
- قائلین به امکان تشرف 51
- قائلین به امکان تشرف 51
- 1 - سید مرتضی رحمه الله 52
- 2 - شیخ طوسی رحمه الله 52
- 4 - آخوند خراسانی رحمه الله 53
- 5 - محقّق نائینی رحمه الله 53
- 3 - سیّد بن طاووس رحمه الله 53
- پاسخ 54
- پاسخ 54
- پاسخ به شبهات 54
- پاسخ به شبهات 54
- پاسخ 55
- پاسخ 56
- پاسخ 57
- پاسخ 57
- پاسخ 58
- کیفیت ملاقات مردم با حضرت مهدی علیه السلام 58
- اهداف عمومی ملاقات ها 59
- اهداف خصوصی ملاقات ها 59
- امکان شناخت امام زمان علیه السلام هنگام ملاقات 60
- وظیفه ما نسبت به مدّعیان ملاقات 61
- اصرار به جهت ملاقات 62
- 1 - سیّد بن طاووس 64
- برخی از تشرّف یافتگان 64
- 2 - یکی از بزرگان 64
- 3 - علامه حلی 65
- تشرّفی دیگر 66
- 5 - شیخ قطیفی 67
- 6 - مقدس اردبیلی 68
- 8 - سید مهدی بحر العلوم 71
- اشاره 77
- قول به رجعت از عقاید امامیه 79
- مفهوم رجعت 80
- تقسیمی از رجعت 81
- رجعت؛ اعتقاد ضروری مذهب 82
- شناخت شیعه با اعتقاد به رجعت 84
- سرّ بحث از رجعت در کتاب های کلام 85
- دیدگاه ها درباره مفهوم رجعت 86
- رجعت از دیدگاه عقل 87
- 1 - قسر دائمی یا اکثری محال است 87
- رجعت از دیدگاه عقل 87
- 2 - ضرورت تداوم راه مصلحان 89
- رجعت از دیدگاه قرآن 90
- 3 - قاعده «حکم الامثال» 90
- اهل سنّت و اعتقاد به رجعت 96
- 1 - عمر بن خطاب و اعتقاد به رجعت 96
- 2 - قرطبی و اعتقاد به رجعت 97
- 3 - ابن کثیر و اعتقاد به رجعت 98
- رجعت بانوان 100
- آثار اعتقاد به رجعت 101
- بررسی شبهات رجعت 101
- شبهه اول 101
- بررسی شبهات رجعت 101
- شبهه دوم 102
- شبهه چهارم 103
- شبهه سوم 103
- شبهه پنجم 104
ص:67
ثانیاً: روایت دوّم در مورد حجّ است و لذا عمومیت ندارد.
ثالثاً: مقصود از عدم رؤیت در روایت دوم به قرینه «لا یعرفونه» که در روایت اوّل آمده، نشناختن است، خصوصاً آن که در روایت، حضرت مهدی علیه السلام به حضرت یوسف تشبیه شده است که مردم او را می دیدند ولی نمی شناختند.
7 - برخی می گویند: قرار است که شیعیان در عصر غیبت با ندیدن امامشان امتحان شوند و این با ادّعای ملاقات در این عصر منافات دارد.
پاسخ
امتحان شیعه به لحاظ عموم افراد جامعه شیعی است و لذا منافاتی با ملاقات برخی از بزرگان و اهل تقوا به جهت مصالح خاص ندارد.
کیفیت ملاقات مردم با حضرت مهدی علیه السلام
در مورد کیفیّت ملاقات حضرت مهدی علیه السلام با افراد در صورت ضرورت احتمالاتی وجود دارد:
1 - کسی که به ملاقات حضرت شرفیاب شده از حضرت دور نبوده بلکه در بین جامعه ای زندگی می کرده است که امام زمان علیه السلام نیز در آن جامعه بوده است.
2 - ملاقات، به صورت اتفاقی بوده است، به این صورت که حضرت از محلّی عبور می کرده از قضا کسی گرفتار و حاجتمند بوده و با او ملاقات داشته است.
3 - این که امام علیه السلام هرگاه ملاحظه می کرد که شخصی گرفتار است و یا حاجتی دارد و رفع گرفتاری و حاجت او ضروری به نظر می رسید شخصاً از