- مقدمه ناشر 1
- کیفیت غیبت حضرت مهدی علیه السلام 4
- علّت تأخیر ظهور 5
- مقصود از نیابت عامه 6
- راه رسیدن به حضرت مهدی علیه السلام 8
- مهدویت نوعی و شخصی 9
- دو توقیع به شیخ مفیدرحمه الله 10
- 2 - حضرت صالح علیه السلام 14
- سنت غیبت در انبیای پیشین 14
- سنت غیبت در انبیای پیشین 14
- 1 - حضرت ادریس علیه السلام 14
- 3 - حضرت ابراهیم علیه السلام 15
- 4 - حضرت موسی علیه السلام 15
- 5 - حضرت شعیب علیه السلام 15
- 6 - حضرت الیاس علیه السلام 15
- 8 - حضرت عیسی علیه السلام 16
- محرومیت از محضر امام زمان علیه السلام 16
- محرومیت از محضر امام زمان علیه السلام 16
- پاسخ 16
- حفظ حضرت علیه السلام با حضور 17
- عدم بیعت با حاکمان جور 18
- الگو بودن حضرت زهراعلیها السلام 19
- تأثیر دعا برای تعجیل فرج 20
- تأثیر وجود امام زمان علیه السلام در دفع بلا 21
- وظیفه کلی ما در عصر غیبت 22
- تشبیه امام زمان علیه السلام خورشید پشت ابر 23
- اشکال فترت در امامت 24
- اشکال فترت در امامت 24
- پاسخ 25
- کارهای امام زمان علیه السلام در عصر غیبت 26
- تناسب غیبت با هدایت گری 26
- شناخت امام زمان علیه السلام در عصر غیبت 28
- علائم آخر الزمان 29
- 1 - گسترش ترس و نا امنی 29
- علائم آخر الزمان 29
- 4 - گسترش فساد اخلاقی 30
- 2 - تهی شدن مساجد از هدایت 30
- 3 - سردی عواطف انسانی 30
- عوامل تقویت ایمان به وجود امام زمان علیه السلام 31
- 5 - آرزوی کمی فرزند 31
- 7 - جنگ و کشتار 31
- 6 - مرگ های ناگهانی 31
- نحوه هدایت امام علیه السلام در عصر غیبت 32
- تأثیر جشن های میلاد 33
- گسترش عشق مردم به امام زمان علیه السلام 34
- آگاهی امام زمان علیه السلام از احوال مردم 35
- لقب «بقیه اللَّه» 36
- علّت عدم شناخت حضرت در ملاقات ها 37
- غیبت از اختصاصات امام مهدی علیه السلام 38
- منشأ محرومیت از تشرّف 38
- علّت عشق به حضرت مهدی علیه السلام 39
- علت تأخیر فرج حضرت مهدی علیه السلام 40
- مرگ جاهلیت 41
- وظیفه ما برای نزدیک شدن ظهور 42
- علت عدم ظهور 43
- صدقه دادن به جهت سلامتی امام زمان علیه السلام 43
- عریضه نویسی به امام زمان علیه السلام 44
- اطّلاع ندادن از وقت ظهور 44
- قیام قبل از ظهور 45
- ملاقات با امام زمان «علیه السلام» در عصر غیبت کبری 49
- قائلین به امکان تشرف 51
- قائلین به امکان تشرف 51
- 1 - سید مرتضی رحمه الله 52
- 2 - شیخ طوسی رحمه الله 52
- 4 - آخوند خراسانی رحمه الله 53
- 3 - سیّد بن طاووس رحمه الله 53
- 5 - محقّق نائینی رحمه الله 53
- پاسخ 54
- پاسخ 54
- پاسخ به شبهات 54
- پاسخ به شبهات 54
- پاسخ 55
- پاسخ 56
- پاسخ 57
- پاسخ 57
- پاسخ 58
- کیفیت ملاقات مردم با حضرت مهدی علیه السلام 58
- اهداف عمومی ملاقات ها 59
- اهداف خصوصی ملاقات ها 59
- امکان شناخت امام زمان علیه السلام هنگام ملاقات 60
- وظیفه ما نسبت به مدّعیان ملاقات 61
- اصرار به جهت ملاقات 62
- 2 - یکی از بزرگان 64
- 1 - سیّد بن طاووس 64
- برخی از تشرّف یافتگان 64
- 3 - علامه حلی 65
- تشرّفی دیگر 66
- 5 - شیخ قطیفی 67
- 6 - مقدس اردبیلی 68
- 8 - سید مهدی بحر العلوم 71
- اشاره 77
- قول به رجعت از عقاید امامیه 79
- مفهوم رجعت 80
- تقسیمی از رجعت 81
- رجعت؛ اعتقاد ضروری مذهب 82
- شناخت شیعه با اعتقاد به رجعت 84
- سرّ بحث از رجعت در کتاب های کلام 85
- دیدگاه ها درباره مفهوم رجعت 86
- رجعت از دیدگاه عقل 87
- 1 - قسر دائمی یا اکثری محال است 87
- رجعت از دیدگاه عقل 87
- 2 - ضرورت تداوم راه مصلحان 89
- 3 - قاعده «حکم الامثال» 90
- رجعت از دیدگاه قرآن 90
- اهل سنّت و اعتقاد به رجعت 96
- 1 - عمر بن خطاب و اعتقاد به رجعت 96
- 2 - قرطبی و اعتقاد به رجعت 97
- 3 - ابن کثیر و اعتقاد به رجعت 98
- رجعت بانوان 100
- آثار اعتقاد به رجعت 101
- بررسی شبهات رجعت 101
- بررسی شبهات رجعت 101
- شبهه اول 101
- شبهه دوم 102
- شبهه سوم 103
- شبهه چهارم 103
- شبهه پنجم 104
ص:73
برخی از تشرّف یافتگان
برخی از تشرّف یافتگان
اینک از باب نمونه به ذکر برخی از نام تشرّف یافتگان به محضر مبارک حضرت حجه بن الحسن العسکری علیه السلام در عصر غیبت کبری می پردازیم:
1 - سیّد بن طاووس
سیّد بن طاووس در کتاب شریف «مهج الدعوات» می نویسد: «من در سامرا بودم که هنگام سحر دعایی را از حضرت قائم علیه السلام شنیدم. آن دعا را حفظ کردم که در آن یادی از زنده ها و مرده ها شده بود، از آن جمله این که حضرت به خداوند عرض می کرد: «وابقهم او قال: واحیهم فی عزّنا و ملکنا أو سلطاننا و دولتنا»؛ «و باقی بدار آنان را - و یا این که فرمود: و زنده بدار آنان را - در عزّت و ملک یا سلطنت و دولت ما». و این در شب چهارشنبه سیزدهم ذی القعده، سال 638 بوده است.(1)
2 - یکی از بزرگان
کاشف الرموز شیخ عزّ الدین حسن بن ابی طالب یوسفی معروف به فاضل آبی، یکی از شاگردان مرحوم محقق صاحب «الشرایع» که شرحی بر کتاب استادش «مختصر النافع» به نام «کشف الرموز» نوشته، در تعلیقه ای که بر یکی از مسایل اختلافی که مربوط به علاقه زوجیت است، نوشته، می گوید: «وکان فاضل منّا شریف یذهب إلیه - یعنی التحریم - و یدّعی إنّه سمع ذلک