- مقدمه ناشر 1
- کیفیت غیبت حضرت مهدی علیه السلام 4
- علّت تأخیر ظهور 5
- مقصود از نیابت عامه 6
- راه رسیدن به حضرت مهدی علیه السلام 8
- مهدویت نوعی و شخصی 9
- دو توقیع به شیخ مفیدرحمه الله 10
- سنت غیبت در انبیای پیشین 14
- 2 - حضرت صالح علیه السلام 14
- سنت غیبت در انبیای پیشین 14
- 1 - حضرت ادریس علیه السلام 14
- 3 - حضرت ابراهیم علیه السلام 15
- 4 - حضرت موسی علیه السلام 15
- 6 - حضرت الیاس علیه السلام 15
- 5 - حضرت شعیب علیه السلام 15
- 8 - حضرت عیسی علیه السلام 16
- محرومیت از محضر امام زمان علیه السلام 16
- محرومیت از محضر امام زمان علیه السلام 16
- پاسخ 16
- حفظ حضرت علیه السلام با حضور 17
- عدم بیعت با حاکمان جور 18
- الگو بودن حضرت زهراعلیها السلام 19
- تأثیر دعا برای تعجیل فرج 20
- تأثیر وجود امام زمان علیه السلام در دفع بلا 21
- وظیفه کلی ما در عصر غیبت 22
- تشبیه امام زمان علیه السلام خورشید پشت ابر 23
- اشکال فترت در امامت 24
- اشکال فترت در امامت 24
- پاسخ 25
- کارهای امام زمان علیه السلام در عصر غیبت 26
- تناسب غیبت با هدایت گری 26
- شناخت امام زمان علیه السلام در عصر غیبت 28
- 1 - گسترش ترس و نا امنی 29
- علائم آخر الزمان 29
- علائم آخر الزمان 29
- 4 - گسترش فساد اخلاقی 30
- 2 - تهی شدن مساجد از هدایت 30
- 3 - سردی عواطف انسانی 30
- 5 - آرزوی کمی فرزند 31
- عوامل تقویت ایمان به وجود امام زمان علیه السلام 31
- 7 - جنگ و کشتار 31
- 6 - مرگ های ناگهانی 31
- نحوه هدایت امام علیه السلام در عصر غیبت 32
- تأثیر جشن های میلاد 33
- گسترش عشق مردم به امام زمان علیه السلام 34
- آگاهی امام زمان علیه السلام از احوال مردم 35
- لقب «بقیه اللَّه» 36
- علّت عدم شناخت حضرت در ملاقات ها 37
- منشأ محرومیت از تشرّف 38
- غیبت از اختصاصات امام مهدی علیه السلام 38
- علّت عشق به حضرت مهدی علیه السلام 39
- علت تأخیر فرج حضرت مهدی علیه السلام 40
- مرگ جاهلیت 41
- وظیفه ما برای نزدیک شدن ظهور 42
- صدقه دادن به جهت سلامتی امام زمان علیه السلام 43
- علت عدم ظهور 43
- عریضه نویسی به امام زمان علیه السلام 44
- اطّلاع ندادن از وقت ظهور 44
- قیام قبل از ظهور 45
- ملاقات با امام زمان «علیه السلام» در عصر غیبت کبری 49
- قائلین به امکان تشرف 51
- قائلین به امکان تشرف 51
- 2 - شیخ طوسی رحمه الله 52
- 1 - سید مرتضی رحمه الله 52
- 3 - سیّد بن طاووس رحمه الله 53
- 5 - محقّق نائینی رحمه الله 53
- 4 - آخوند خراسانی رحمه الله 53
- پاسخ به شبهات 54
- پاسخ به شبهات 54
- پاسخ 54
- پاسخ 54
- پاسخ 55
- پاسخ 56
- پاسخ 57
- پاسخ 57
- پاسخ 58
- کیفیت ملاقات مردم با حضرت مهدی علیه السلام 58
- اهداف خصوصی ملاقات ها 59
- اهداف عمومی ملاقات ها 59
- امکان شناخت امام زمان علیه السلام هنگام ملاقات 60
- وظیفه ما نسبت به مدّعیان ملاقات 61
- اصرار به جهت ملاقات 62
- 2 - یکی از بزرگان 64
- برخی از تشرّف یافتگان 64
- 1 - سیّد بن طاووس 64
- 3 - علامه حلی 65
- تشرّفی دیگر 66
- 5 - شیخ قطیفی 67
- 6 - مقدس اردبیلی 68
- 8 - سید مهدی بحر العلوم 71
- اشاره 77
- قول به رجعت از عقاید امامیه 79
- مفهوم رجعت 80
- تقسیمی از رجعت 81
- رجعت؛ اعتقاد ضروری مذهب 82
- شناخت شیعه با اعتقاد به رجعت 84
- سرّ بحث از رجعت در کتاب های کلام 85
- دیدگاه ها درباره مفهوم رجعت 86
- رجعت از دیدگاه عقل 87
- 1 - قسر دائمی یا اکثری محال است 87
- رجعت از دیدگاه عقل 87
- 2 - ضرورت تداوم راه مصلحان 89
- 3 - قاعده «حکم الامثال» 90
- رجعت از دیدگاه قرآن 90
- اهل سنّت و اعتقاد به رجعت 96
- 1 - عمر بن خطاب و اعتقاد به رجعت 96
- 2 - قرطبی و اعتقاد به رجعت 97
- 3 - ابن کثیر و اعتقاد به رجعت 98
- رجعت بانوان 100
- بررسی شبهات رجعت 101
- آثار اعتقاد به رجعت 101
- بررسی شبهات رجعت 101
- شبهه اول 101
- شبهه دوم 102
- شبهه سوم 103
- شبهه چهارم 103
- شبهه پنجم 104
ص:79
1- 77. الانوار النعمانیه، ج 2، ص 303.
7 - مجلسی اول
آخوند ملاّ محمّد تقی مجلسی یکی از بارزترین علمای شیعه در قرن یازدهم می باشد.
او در کتاب خود به نام «روضه المتقین» می گوید: « … چون خداوند مرا موفق به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام کرد شروع به مجاهدت در حوالی روضه مقدسه نمودم و خداوند متعال به برکت مولایمان علیه السلام درهای مکاشفاتی را که عقول ضعیف تحمل آن را ندارند برای من گشود. در آن حال که در رواق عمران بودم مشاهده کردم که در سامرا هستم و روضه آن را در نهایت بلندی و زینت دیدم، در حالی که بر روی قبر آن دو امام بزرگوار پارچه ای سبز از پارچه های بهشتی نهاده شده بود؛ زیرا شبیه آن را در دنیا ندیده بودم. در این حال مولایمان و مولای همه مردم صاحب عصر و زمان علیه السلام را مشاهده کردم که تکیه بر قبر نشسته و رویش به طرف درب است. چون حضرت را دیدم شروع به خواندن زیارت جامعه با صوت بلند همچون مداحان کردم. چون آن را تمام نمودم حضرت علیه السلام فرمود: خوب زیارتی است. عرض کردم: ای مولای من! جانم به فدای شما باد، زیارت جدّت؟ حضرت روی خود را به طرف قبر نمود و فرمود: آری، داخل شو. چون وارد روضه مقدسه شدم نزدیک در ایستادم. حضرت فرمود: پیش بیا. عرض کردم: ای مولای من! می ترسم به جهت سوء ادب کافر گردم. حضرت فرمود: اگر با اذن ما باشد اشکالی ندارد. کمی جلوتر آمدم در حالی که ترسان و لرزان بودم. حضرت باز فرمود: جلوتر بیا. من جلو رفتم.