نگین آفرینش (درسنامه دوره مقدماتی معارف مهدویت) صفحه 184

امام باقر و امام صادق علیهما السلام در تفسیر این آیه فرمودند:

«هر قریه ای که خداوند اهل آن را با عذاب هلاک کرده است در رجعت باز نمی گردند. این آیه از بزرگترین دلائل رجعت است زیرا هیچ  کس از مسلمانان منکر آن نیست که همه مردم در قیامت بازمی گردند چه کسی که هلاک شده و چه کسی که هلاک نشده است پس سخن خداوند[که فرموده] لایرجعون [= باز نمی گردند] مربوط به رجعت است اما در قیامت [هلاک شدگان به عذاب الهی هم] باز می گردند تا در آتش داخل شوند.» (1)

رجعت در ادعیه و زیارات

قابل ذکر است موضوع رجعت در دعاها و زیاراتی که از امامان معصوم علیهم السلام نقل شده نیز مطرح گردیده است. در زیارت جامعه کبیره که از امام هادی علیه السلام روایت شده می خوانیم.

«معترف بکم، مومن بایابکم، مصدق برجعتکم، منتظر لامرکم (2)؛

(ای امامان و حجت های خدا) من به شما [و امامت شما] اعتراف می کنیم و بازگشت شما را [به این دنیا] باور دارم و رجعت شما را تصدیق می کنم و امر شما را انتظار می کشم.»

در بعضی از زیارت های مخصوص به حضرت مهدی علیه السلام از جمله زیارت آل یاسین نیز این موضوع با صراحت بیان گردیده است.

ویژگی های رجعت

از میان روایات فراوان می توان این مطالب را درباره رجعت بیان کرد.

1. رجعت از روزهای بزرگ و مهم عالم است که از آن در قرآن به «ایام الله» [= روزهای خدا] یاد شده است.

امام صادق علیه السلام فرمود:

«ایام الله سه روز است: روز قیام قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف، روز رجعت و روز قیامت. (3)»

1- . بحار الانوار، ج53 ، ص52، ح29.
2- . مفاتیح الجنان، زیارت جامعه کبیره.
3- . بحارالانوار، ج53، ص 63، ح53.