حلقه اول : سلسله درس‌های مهدویت : معرفت و بندگی صفحه 86

یُرِ‌یدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّـهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّـهُ مُتِمُّ نُورِ‌هِ وَلَوْ کَرِ‌هَ الْکَافِرُ‌ونَ (1)

از امام هفتم علیه السلام در توضیح ابتدای آیه شریفه چنین نقل شده است:

یریدون و لیطفؤوا ولایة امیرالمؤمنین علیه السلام بأفواههم.

می خواهند با دهانهایشان ولایت امیر المؤمنین علیه السلام را خاموش کنند.

و در بیان معنای «و الله متم نوره» فرمودند:

و الله متم الامامة. و الامامة هی النور.(2)

ولی خداوند امامت را به اتمام می رساند و امامت همان نور است.

هم چنین در ذیل این آیه شریفه:

فَآمِنُوا بِاللَّـهِ وَرَ‌سُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِی أَنزَلْنَا ۚ وَاللَّـهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ (3)

از ابو خالد کابلی نقل شده که امام باقر علیه السلام به او فرمودند:

1- 1. صف، 8.
2- 2. اصول کافی، کتاب الحجة، باب ان الائمة علیهم السلام نور الله عزوجل، حدیث 6.
3- 3. تغابن، 8.