مناجات منتظران جلد 2 صفحه 129

1- انبیاء/27.

2- کمال الدّین، باب23، ح4.

که بر خواندن دعای مأثور مترتّب می باشد. نوع دعاهایی که از معصومین علیهم السلام نقل شده دارای فضایلی است که برای خواندن آنها بیان شده و شرط درک آنها دانستن معانی و توجّه به محتوای آن نیست. بنابراین می توان یک دعای مأثور را فقط برای درک ثوابش قرائت کرد. البتّه اگر خواننده دعا معانی آن را بداند و در ضمن خواندن، قصد همان معانی را بکند قطعاً اولی و افضل است، ولی چنین نیست که در فرض عدم درک معانی، ثوابی بر خواندن آن مترتّب نباشد. بهترین حالت این است که انسان با عنایت به مضامین دعاهای مأثور، مطابق آنچه اهل بیت علیهم السلام فرموده اند، دعا بخواند یعنی تا آنجا که می تواند از همان ادعیه مأثوره استفاده کند و در کنار آنها با زبان و انشاء خودش هم آنچه می خواهد - به شرط صحّت - از خدایش طلب نماید. در این صورت هم فضیلت خواندن دعاهای مأثور را درک کرده و هم با حال و قلب خودش آنچه را که می خواسته به زبان آورده است.

اهتمام ائمّه طاهرین علیهم السلام به دعا در حقّ امام عصر علیه السلام

با توجّه به این مقدّمه، باید به دعاهایی که از اهل بیت علیهم السلام در خصوص امام عصر علیه السلام و تعجیل فرج ایشان وارد شده، اهمیّت خاصّی بدهیم. ما می دانیم که همه ایشان اهتمام زیادی به دعا در حقّ امام زمان علیه السلام داشته اند. خوب است به اظهارنظر یکی از والاترین صاحب نظران در این خصوص توجّه نماییم:

پوشیده نیست بر کسی که تتبّع و ممارست در حالات و دعوات ائمّه طاهرین علیهم السلام داشته باشد، اینکه چه قدر اهتمام در امر دعا نمودن به حضرت صاحب الزّمان علیه السلام و مسئلت فرج آن جناب از خداوند عالمیان جلّ شأنه داشته و دارند. و اگر بخواهی اندکی بر صدق این مدّعی آگاه شوی، ملاحظه کن. دعای حضرت امیر علیه السلام را در ضمن حدیث مروی در «غیبت نعمانی» و دعای حضرت سیّدالسّاجدین علیه السلام را در روز عرفه در «صحیفه سجّادیّه» و بعد از نماز ظهر و نماز عصر روز جمعه مروی در «جمال الاسبوع»، و دعای حضرت صادق علیه السلام را به آن حضرت بعد از نماز ظهر مروی در «فلاح