مناجات منتظران جلد 2 صفحه 202

1- اسراء/33.

2- عیون اخبار الرّضا علیه السلام، ج2، ص47، ح179.

الحسین علیه السلام معرّفی فرموده و شاید وجه تسمیه آن حضرت به «ثارالله» همین مطلب باشد.(1) در زیارت روز عاشورای آن حضرت - که الفاظش حدیث قدسی است - خطاب به ایشان می گوییم:

السّلامُ عَلَیکَ یا ثارَ اللهِ وَابنَ ثارِهِ.(2)

با این عنایت تعبیر «ثار الله» یعنی خونی که صاحب و مالکش خداست، همان معنایی که از ولیّ دم اراده می شود. البتّه تعبیر «ابن ثاره» هم دلالت دارد بر اینکه مالک و ولیّ خون به ناحقّ ریخته امیرالمؤمنین علیه السلام هم خود خداست.

با این ترتیب اضافه کلمه «ثار» به «الله» از قبیل اضافه یک چیز به مالک و صاحب اختیار آن است و لذا در ترجمه فارسی آن به «خون خدا» باید توجّه شود که معنای نادرستی از آن برداشت نشود. پس خدای متعال اوّلین طالب خون مطهّر سیّدالشّهداء علیه السلام است.

امام عصر علیه السلام: خونخواه ابی عبدالله الحسین علیه السلام

دومین خونخواه، آن کسی است که خداوند به دست او از کشندگان سیّدالشّهداء علیه السلام خونخواهی می فرماید. این وجود مقدّس را خدای متعال در زمان های مختلف معرّفی کرده است. یکی از این مواقع، عصر روز عاشورای سال 61 هجری بود که امام صادق علیه السلام در این مورد چنین فرمودند:

لمّا کانَ مِن اَمرِ الحُسَینِ علیه السلام ما کانَ ضَجَّتِ المَلائِکَهُ اِلَی اللهِ بِالبُکاءِ وَ قالَت یا رَبِّ هذَا الحُسَینُ علیه السلام صَفِیُّکَ وابنُ بِنتِ نَبِیِّکَ... فَاَقامَ اللهُ ظِلَّ القائِمِ علیه السلام وَ قالَ بِهذا اَنتَقِمُ لِهذا.(3)7.