مناجات منتظران جلد 2 صفحه 205

1- بحارالانوار، ج101، ص295.

2- مکیال المکارم، ج1، ص495.

با این توضیحات روشن می شود دعایی که - به تعلیم امام باقر علیه السلام - مؤمنان در روز عاشورا به عنوان تسلیت به یکدیگر می گویند، چه دعای با عظمت و عجیبی است. وقتی می گوییم: عَظَّمَ اللهُ اُجُورَنا بِمُصابِنا بِالحُسَینِ علیه السلام... در حقیقت خود را به خاطر آنچه بر ابی عبدالله الحسین علیه السلام گذشته است، مصیبت زده و صاحب عزا می دانیم، لذا هر مؤمنی دیگری را در تحمّل این مصائب مأجور دانسته و از خداوند بزرگداشت این اجر را طلب می کند. و وقتی اضافه می کنیم:

وَ جَعَلَنا وَ اِیّاکُم مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَعَ وَلِیِّهِ الامامِ المَهدیِّ مِن آلِ مُحَمَّدٍ صلّی الله علیه و آله و سلّم.

بزرگ ترین آرزوی خود را در زمان ظهور امام عصر علیه السلام از خداوند مسألت می کنیم. امّا با توجّه به نکته پیش گفته می توانیم در همین روز عاشورا طلب کردن خون سیّدالشّهداء علیه السلام را جامه عمل بپوشانیم و این کار با دعا بر تعجیل فرج منتقم ابی عبدالله الحسین علیه السلام محقّق می شود.

به فرمایش صاحب مکیال المکارم، اگر دعا برای تعجیل فرج امام زمان علیه السلام هیچ ثوابی جز همین فضیلت نداشته باشد، از جهت فضل و شرف کفایت می کند و چگونه چنین نباشد، در حالی که فضیلت طلب خون سیّدالشّهداء علیه السلام قابل احصا و پاداش آن قابل محاسبه نیست؟!(1)

بهترین عمل در روز عاشورا

علاوه بر این خوب است بدانیم که بنابر برخی از روایات روز عاشورا به عنوان روز ظهور امام زمان علیه السلام مشخّص شده است. از امام صادق علیه السلام منقول است که فرمودند:

یَقُومُ فی یَومِ عاشوراءَ وَ هُوَ الیَومُ الَّذی قُتِلَ فیهِ الحُسَینُ بنُ عَلیٍّ علیهما السلام.(2)9.