مناجات منتظران جلد 2 صفحه 267

1- بحارالانوار، ج98، ص157 و 158.

حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ مُؤَیِّداً حَتّی تُسکِنَهُ أَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طُولاً وَ عَرضاً وَ تَجعَلَهُ وَ ذُرِّیَّتَهُ مِنَ الأَئِمَّهِ الوارِثینَ اللّهُمَّ انصُرهُ وَ انتَصِر بِهِ وَ اجعَلِ النَّصرَ مِنکَ عَلی یَدِه وَ اجعَلِ النَّصرَ لَهُ وَ الفَتحَ عَلی وَجهِهِ وَ لا تُوَّجِّهِ الأَمرَ إِلی غَیرِهِ اللّهُمَّ أَظهِرِ بِهِ دینَکَ وَ سُنَّهَ نَبیِّکَ حَتّی لا یَستَخفَی بِشَیءٍ مِنَ الحَقِّ مَخافَهَ أَحَدٍ مِنَ الخَلقِ اللّهُمَّ إِنّی أَرغَبُ إِلَیکَ فی دَولَهٍ کَریمَهٍ تُعِزُّ بِهَا الإِسلامَ وَ أَهلَهُ وَ تُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَ أَهلَهُ وَ تَجعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاهِ إِلی طاعَتِکَ وَ القادَهِ إِلی سَبیلِکَ وَ آتِنا فِی الدُّنیا حَسَنَهً وَ فِی الآخِرَهِ حَسَنَهً وَ قِنا عَذابَ الّنارِ وَ اجمَع لَنا خَیرَ الّدارَینِ وَ اقضِ عَنّا جَمیعَ ما تُحِبُّ فیهِما وَ اجعَل لَنا فی ذلِکَ الخیَرَهَ بِرَحمَتِکَ وَ مَنِّکَ فی عَافِیَّهٍ آمینَ رَبَّ العالَمینَ وَ زِدنا مِن فَضلِکَ وَ یَدِکَ المَلأی فَإِنَّ کُلَّ مُعطٍ یُنقُصُ مِن مِلکِهِ وَ عَطاؤُکَ یَزیدُ فی مِلکِکَ.(1)

12- دعا در روز عاشورا

حدیثی که عبدالله بن سنان در مورد اعمال روز عاشورا از امام صادق علیه السلام نقل کرده و ما قسمت هایی از آن را در بخش دوم کتاب آوردیم، شامل دعاهایی است که متون آنها را در این جا عیناً نقل می کنیم. می گوید: پس از خواندن چهار رکعت نماز- به ترتیبی که بیان شد - و ابلاغ سلام و درود به حضرت ابی عبدالله الحسین علیه السلام و فرزندان و نزدیکان ایشان و پس از لعن کشندگان ایشان، قدم هایی به عنوان «سعی» از مکانی که هستی حرکت می کنی و اذکاری را که گفته شد به زبان می آوری. سپس در مکان نماز خود می ایستی و می گویی:

اللّهُمَّ عَذِّبِ الفَجَرَهَ الَّذینَ شاقُّوا رَسُولَکَ وَ حارَبُوا أَولیاءَکَ وَ عَبَدُوا غَیرَکَ وَ استَحَلُّوا مَحارِمَکَ وَ العَنِ القادَهَ وَ الأَتباعَ وَ مَن کانَ مِنهُم فَخَبَّ وَ أَوضَعَ مَعَهُم أَو رَضِیَ بِفِعلِهِم لَعناً کَثیراً اللّهُمَّ وَ عَجِّل فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ل.