ترجمه کمال الدین جلد2 صفحه 146

(1) محمّد بن علیّ اسود گوید: سالی از سالها زنی جامه‌ای به من داد و گفت:

آن را نزد عمری ببر، آن را به همراه جامه‌های بسیاری نزد او بردم و چون به بغداد رسیدم دستور داد آنها را به محمّد بن عبّاس قمّی تسلیم کنم، و من نیز همه جامه‌ها را به جز جامه آن زن به وی تسلیم کردم، بعد از آن عمری به نزد من کس فرستاد و گفت: جامه آن زن را نیز به وی بده! و بعد از آن به یادم آمد که زنی جامه‌ای به من داده بود و در جستجوی آن برآمدم امّا آن را نیافتم، آنگاه به من گفت: غم مخور که به زودی آن را خواهی یافت و نزد عمری رضی اللَّه عنه صورتی از جامه‌هایی که نزد من بود وجود نداشت.

32-

(2) و محمّد بن علیّ اسود گوید: علیّ بن حسین بن موسی بن بابویه رضی اللَّه عنه پس از درگذشت محمّد بن عثمان عمری رضی اللَّه عنه از من درخواست کرد تا از ابو القاسم روحی بخواهم تا مولای ما صاحب الزّمان علیه السّلام از خدای تعالی بخواهد که فرزند ذکوری به وی ارزانی فرماید. گوید: از او درخواست کردم و او نیز آن را إخبار کرد و پس از سه روز به من خبر داد که امام علیه السّلام برای علی بن الحسین دعا فرموده است و به زودی فرزند مبارکی برای وی متولّد خواهد شد که خداوند به

ترجمه کمال الدین ،ج‌2،ص:270

واسطه وی سود رساند و بعد از او نیز اولادی خواهد بود.

(1) ابو جعفر محمّد بن علیّ اسود گوید: من برای خود نیز درخواست کردم که از خدای تعالی بخواهد فرزند ذکوری به من ارزانی فرماید و اجابت نفرمود و گفت:

راهی برای آن نیست. گوید: برای علیّ بن الحسین محمّد بن علیّ (مصنّف این کتاب) متولّد شد و بعد از او نیز اولاد دیگری متولّد شدند امّا برای من فرزندی متولّد نشد.

مصنّف این کتاب رضی اللَّه عنه گوید: بسیاری از اوقات ابو جعفر محمّد بن علیّ اسود مرا می‌دید که به درس شیخمان محمّد بن حسن بن احمد بن ولید رضی اللَّه عنه می‌رفتم- و اشتیاق فراوانی در کتب علمی و حفظ آن داشتم- و به من می‌گفت: این اشتیاق در طلب علم از تو عجیب نیست که تو به دعای امام علیه السّلام متولّدشده‌ای!

33-