حج و مهدویت صفحه 105

و بدان حق را از باطل جدا می‌کنی و بدان جداها را گرد می‌آوری و گرد شده را پریشان می‌سازی و بدان ریگ‌ها را می‌شماری و کوه‌ها را می‌سنجی و دریا را پیمانه می‌گیری، که بر محمد و خاندانش رحمت فرستی و در هر کارم به من گشایش دهی» . سپس برخاست به طواف رفت و ما همه به احترامش ایستادیم تا برگشت و فراموش کردیم بپرسیم تو کیستی؟

چون فردا همین وقت شد، باز از صف طواف جدا شد و نزد ما آمد و چون روز گذشته به احترام او بر پا ایستادیم و باز در میان ما نشست و به راست و چپ نگریست و فرمود: «آیا می‌دانید امیرالمؤمنین (ع) پس از نماز فریضه چه می‌گفت؟»

عرض کردیم: «چه می‌گفت؟» فرمود: «می‌گفت: بارخدایا! آوازها به سوی تو بلند است و صورت‌ها بر آستان تو به خاک است. گردن‌ها برای تو فرود آمده است و محاکمه اعمال با توست. ای بهترین سؤال شده و ای بهترین عطابخش! ای راستگو! ای آفریننده! ای کسی که دستور دعا دادی و ضامن اجابت شدی! ای کسی که فرمودی مرا بخوانید تا پاسخ گویم! ای کسی که فرمودی «هنگامی که بندگانم از تو درباره من سؤال کنند [بگو] من نزدیکم و دعای دعا کننده را به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم. پس باید دعوت مرا بپذیرند و به من ایمان بیاورند تا راه یابند [و به مقصد برسند]» . ای کسی که گفتی: «ای بندگان من که برخود اسراف و ستم کرده‌اید، از رحمت خدا نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است» .

سپس بعد از ذکر این دعا به راست و چپ نگریست و فرمود: