حج و مهدویت صفحه 16

بدان اعتقاد دارند. بی‌شک وقتی ادیان سابقه‌ای دیرینه داشته باشند، منجی‌گرایی نیز دارای سابقه دیرینه خواهد بود. خداوند در قرآن می‌فرماید:

وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ (انبیاء: ١٠۵)

در زبور بعد از ذکر [تورات] نوشتیم بندگان شایسته‌ام وارث [حکومت] زمین خواهند شد.

امام باقر (ع) در تفسیر این آیه می‌فرماید:

« هُم أصحابُ المهدی فِی آخِر الزَّمان»(1)، ؛ «آنها [بندگان صالح و شایسته]، اصحاب امام زمان (عج) هستند» .

گفتنی است در کتاب‌های تفسیری درباره این آیه، نکاتی مطرح شده است:

١. «زبور» به معنای همه کتاب‌های آسمانی و «ذکر» به معنای لوح محفوظ یا ام‌الکتاب است.(2)

٢. زبور به معنای کتاب حضرت داود و ذکر به معنای تورات است.(3)

در تفسیر نخست، دیرینگی منجی‌گرایی و نجات‌بخشی به خوبی قابل برداشت است؛ یعنی موضوع موعودگرایی به پیش ازخلقت بنی‌آدم بر می‌گردد و نزد علم الهی محفوظ بوده است. بنابر تفسیر دوم نیز می‌توانیم قدمت مهدویت را به ادیان آسمانی گذشته سرایت دهیم و دیرینگی

1- تفسیر نورالثقلین، عبدعلی عروسی حویزی، ج٣، ص۴۶۴.
2- بحرالعلوم، نصر بن محمد سمرقندی، ج٢، ص۴۴۵؛ البرهان، سیدهاشم بحرانی، ج٣، ص٨۴٧.
3- البلاغ، محمد صادقی تهرانی، ص٣۵٧.