حج و مهدویت صفحه 71

بندهایش از هم بگسلد، من دعایش را مستجاب نخواهم کرد» . عیسی (ع) به وی رو کرد و فرمود: «پروردگارت را می‌خوانی و در دل خود به پیامبرش شک داری؟» گفت: «ای روح و کلمه خدا! به خدا سوگند همین طور است که می‌فرمایی. از خداوند بخواه که این شک را از دل من بزداید» . عیسی (ع) برای وی دعا کرد و خداوند از وی پذیرفت و او در حد سایر افراد خاندان خویش قرار گرفت. ما خاندان نیز این چنینیم؛ خداوند عمل بنده‌ای را که درباره ما شک دارد، قبول نمی‌فرماید.(1)

در عصر حاضر نیز، آن بابی که هیچ عبادتی جز از طریق ولایت او پذیرفته نیست، وجود مقدس امام زمان (عج) است. در زیارت جامعه، خطاب به این بزرگواران می‌گوییم: « وبموالاتکم تقبل الطاعة المفترضة » ؛ «به سبب ولایت شماست که خداوند عبادات واجب را می‌پذیرد» . پس کسی که خدا را از غیر این راه، بندگی کند، خدا از او نخواهد پذیرفت. امام‌صادق (ع) در نامه‌ای به «مفضل بن عمر» نوشت:

کسی که نماز بخواند، زکات بدهد، حج و عمره به‌جا آورد، ولی معرفت آن کس که خدا اطاعت او را واجب ساخته است نداشته باشد، نه نماز خوانده، نه روزه گرفته، نه زکات داده، نه حج و عمره به‌جا آورده، نه از جنابت غسل کرده، نه حرامی را رها