حج و مهدویت صفحه 97

«جعفر حمیری» در این زمینه از محمدبن‌عثمان پرسید:

أَ رَأَیْتَ صَاحِبَ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ نَعَمْ وَ آخِرُ عَهْدِی بِهِ عِنْدَ بَیْتِ اللهِ الحَرَامِ وَ هُوَ یَقُولُ اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِی مَا وَعَدْتَنِی.(1)

آیا صاحب الأمر را دیده‌ای؟ گفت: «آری و آخرین دیدار نزد بیت الله الحرام بود که حضرت می‌گفت: پروردگارا! آنچه به من وعده فرموده‌ای برآور» .

حمیری در روایت دیگری می‌گوید از نایب دوم شنیدم که می‌گفت:

رَأَیْتُهُ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیْهِ مُتَعَلِّقاً بِأَسْتَارِ الْکَعْبَةِ فِی المُسْتَجَارِ وَ هُوَ یَقُولُ اللَّهُمَّ انْتَقِمْ لِی مِنْ أَعْدَائِی.(2)

امام مهدی (عج) را دیدم که در مستجار به پرده‌های کعبه آویخته شده بود و می‌گفت: «پروردگارا! از دشمنان من انتقام بگیر» .

همچنین «عبدالله‌بن‌صالح» می‌گوید:

أَنَّهُ رَآهُ عِنْدَ الحَجَرِ الْأَسْوَدِ وَ النَّاسُ یَتَجَاذَبُونَ عَلَیْهِ وَ هُوَ یَقُولُ مَا بِهَذَا أُمِرُوا.(3)

خود او، آن حضرت را نزد حجرالأسود دیده است. مردم [برای بوسیدن حجر] نزاع و کشمکش داشتند و آن حضرت می‌فرمود: به این وضع مأمور نشده‌اند [بلکه اگر بوسیدن بدون مزاحمت ممکن شد باید ببوسند، وگرنه به اشاره با دست اکتفا کنند].

پس ای زائر خانه دوست که به سرزمین وحی قدم نهادی، همواره

1- کمال الدین، ج٢، ص۴۴١.
2- همان.
3- کافی، ج١، ص٣٣١.