منطق ترجمه قرآن صفحه 302

الف) نقد و بررسی خاص

اشاره

در این شیوه، نقد کننده یک ترجمه خاص، مثل ترجمه «مجتبوی» را انتخاب کرده و به بررسی و نقد آن پرداخته؛ این شیوه خود به دو صورت فرعی انجام گرفته است:

1. نقد و بررسی ترتیبی یک ترجمه

یعنی: ناقد بابررسی سوره به سوره یا آیه به آیه، به صورت ترتیبی، به نقد ترجمه ها پرداخته است. (1)

2. نقد و بررسی موضوعی یک ترجمه

یعنی: ناقد، موضوعات مختلف، همچون: لغزش های ادبی، لغزش های کلامی، لغزش های ویرایشی و... را در یک ترجمه خاص پی گیری کرده است. (2)

ب) نقد و بررسی عام

در این شیوه، ناقد، به دنبال نقد ترجمه شخص خاصی نیست، بلکه موضوعات مختلف (مثل لغزش های ادبی، تفسیری و...) را در ترجمه های متعدد پی جویی می کند و از آن ها مثال می آورد. (3)تذکر: در آسیب شناسی ترجمه قرآن، لازم است که به روش و سبک مترجم قرآن توجه شود، (که در برخی موارد در مقدمه یا پی نوشت ترجمه بیان شده است)؛ چرا که براساس یک روش یا سبک خاص ترجمه نمی توان ترجمه ای را که به روش و سبک دیگر نوشته شده نقد کرد.

برای مثال: اگر کسی براساس روش ترجمه «تحت اللفظی» قرآن را ترجمه کرده است نمی توان به او اشکال کرد که چرا فعل فارسی را در آخر جمله نیاورده است و

1- (1) . مثال ها و موارد در ادامه بحث می آید.
2- (2) . مثال ها و موارد در ادامه بحث می آید.
3- (3) . مثال ها و موارد در ادامه بحث می آید.