منطق ترجمه قرآن صفحه 352

شمار آید؛ حتی اگر ممکن یا ضروری باشد که به مدد آموزش شفاهی اصول دین مسیح، اطمینان حاصل شود که این واژگان همواره در حوزه عامی که توصیف شده اند دریافته می شوند، شاید ممکن نباشد که بدون آسیب رساندن به معنای دقیق و مقصود متن، ترابط و همبستگی واژگانی یا اصطلاحی و بیانی و کیفیت های زیباشناختی آن، واژگان متفاوتی در خود متن به کار گرفته شود؛ مثلاً وقتی متن اصلی، مفهوم مفردی (مانند واژه عبری mada ، واژه یونانی soporhtna یا واژه لاتین omoh ) را برای بیان بر هم کنش افراد و کلیت یا وحدت خانواده و اجتماع انسانی به کار می گیرد، این ویژگی زبان متن اصلی، باید در ترجمه حفظ شود؛ چنانکه در دیگر زبان ها در تاریخ اتفاق افتاده است، خود کلیسا باید آزادانه آن دستگاه زبانی را که به مؤثرترین شیوه به آموزه ها و تبلیغات مذهبی آن خدمت می کند، برگزیند و موضوعی برای هنجارهای زبانشناختی تحمیلی و بیرونی که برای آن تعلیمات و آموزه ها زیانبخشند، نشود.

31. پرهیز و اجتناب، راه کاری روشمند شیوه های غیر محتاطانه، مانند جایگزینی مکانیکی و از سر عادت واژگان، گذر از مفرد به جمع، تقسیم اصطلاحی جمعی و واحد به بخش های مذکر و مونث، و به کار گرفتن واژگان انتزاعی یا غیرانسانی است.

همه این موارد، ممکن است از درک درست و کامل یک واژه یا عبارت، در متن اولیه، جلوگیری کنند؛ این معیارها، البته دشواری هایی کلامی و انسان شناختی را به ترجمه می افزایند. در این رابطه، برخی از هنجارهای خاص عبارتنداز:

الف. در اشاره به خداوند متعال یا به اشخاصِ تثلیث مقدس، حقیقت سنت باید همانند کاربرد ثابت و رسمی جنسیت در هر زبان، پاس داشته شود؛

ب. دقت ویژه باید تضمین کند که عبارت ثابت و مشخص «فرزند انسان»، صادقانه، باورمندانه و دقیق ترجمه و بازگردان شود؛ اهمیت فراوان مسیح شناختی و گونه شناختی این عبارت، اقتضا می کند که همواره در ترجمه آن، قوانینی از زبان به