حلقه نهم : سلسله درس‌های مهدویت : رمز ظهور صفحه 41

سیره ائمه علیهم السلام می شود.

به عنوان مثال در حدیث چهارم این باب که از امام هفتم حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام نقل شده، سخن از وصیت به امیر المؤمنین علیه السلام مطرح شده که جبرئیل آن را از جانب خداوند برای پیامبر صلی الله علیه و آله آورد و ایشان هم آن را به وصی خود حضرت امیر علیه السلام تسلیم نمودند و به همه حوادث ناگواری که منجر به شهادت حضرت صدیقه علیها السلام شد و سایر ظلمهایی که که در حق اهل بیت علیهم السلام روا گردید، آگاهی یافتند و حتی پیامبر صلی الله علیه و آله در حضور جبرئیل از آن حضرت پیمان گرفتند که بر آن حوادث، صبر کنند. سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله، حضرت زهرا علیها السلام و امام حسن و امام حسین علیه السلام را نیز احضار فرمودند و از آنها نیز هم چون امیر المؤمنین علیه السلام پیمان گرفتند که بر مصائب و سختی های بعد از رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله صبر کنند. آن گاه وصیت الهی مهر گردید و به امیر المؤمنین علیه السلام تحویل شد. اینجا راوی حدیثق از امام هفتم علیه السلام سؤال می کند که آیا تعرضها و مخالفتهایی که (پس از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله) در قبال امیر المؤمنین علیه السلام صورت گرفت، در آن وصیت نوشته شده بود؟ و حضرت پاسخ می دهند:

نعم و الله شیئاً و حرفاً حرفاً اما سمعت قول الله عزوجل: «انا نحن نحیی الموتی و نکتب ما قدموا و آثارهم و کل شیء احصیناه فی امام مبین».(1)