خاستگاه آسیب
آسیب و شرح آن
ظاهرگرایی
تهی سازی آموزه و اصلی هویت ساز از جایگاه ارزش آفرینی سیاسی اجتماعی و تبدیل آن به مجموعه ای از مناسک ظاهری و احساسی درون مکتبی.
نگاه انحصارگرایانه
تبدیل مهدویت از یک پیام فطری و امید جهانی به نجات بخشی اختصاصی درون فرقه ای.
عرف گرایی
غفلت ورزی نخبگان و خواص دینی و علمی از فرهنگ سازی روزآمد انتظار از جهت محتوا و شکل و واگذاری آن به فرهنگ عامه دور از بینش روزآمد سیاسی اجتماعی (و در نهایت دنباله روی رسانه ها و نهادهای فرهنگی از عرف جاری).
بزرگ نمایی
بزرگ نمایی بحث جنگ های امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و ارائه چهره های منفی از حضرت و دوران ظهور
یا بزرگ نمایی بحث ملاقات ها و دیدارها که زمینه ساز رواج مدعیان می شود.
کوچک نمایی
کوچک نمایی تصویر شخصیت امام در دوران غیبت در قالب امامی که منفعل، منزوی و دور از جوامع است (این در حالی است که امام را مجاهد تعریف کرده اند).
کوچک نمایی نقش مرجعیت و روحانیت در فرهنگ انتظار و جشن های شعبانیه.
طرح مباحث غیرضروری
دامن زدن به بحث ازدواج حضرت و یا بحث محل سکونت حضرت و جزیره خضرا.
تطبیق تحمیلی و جرئی نگر مصادیق
تلاش برای تطبیق هر حادثه بر نشانه های ظهور (بدون در نظر گرفتن مباحث سندی استدلالی در روایات نشانه ها و نبود نگاه جامع و کلان به هندسه نشانه ها).
تفسیر وارونه
همانند نگاه اغلب مردم به معنی غیبت و تفسیر آن به دوری امام از متن زندگی روزمره.