نقش آفرینی کنند تا تعریف کارشناس مذهبی از کارشناس دور از فرایند برنامه سازی به کارشناس طراح نرم افزاری برنامه ها توسعه و تعمیم یابد.
4. اهداف مورد نظر از برنامه سازی در موضوع مهدویت و جشن های شعبانیه
4. اهداف مورد نظر از برنامه سازی در موضوع مهدویت و جشن های شعبانیه
امید و نشاط در هر جامعه نشانه سرزندگی و بالندگی آن است. جشن و شادی هم یکی از نیاز های فطری انسانی است و ادیان و مذاهب آسمانی بدون توجه به نیاز فطری به امید آفرینی نمی توانند ادعای کامل و جامع بودن را داشته باشند. بلکه نقطه اوج و تعالی یک دین جامع آنگاه است که به تعالی و قدسیت بخشی به نیازها و گرایش های زمینی آدمی بپردازد. به ویژه گرایش هایی که به ظاهر از فضای قُرب و معنویت دور است.
با مطالعه میدانی روزآمد و مشاهده تاریخی مشخص می شود که تشیع یگانه مذهبی است که توانسته به این نیاز بشری در کنار تعالی بخشی به آن پاسخ جامع دهد. کثرت اعیاد و مناسبت های مذهبی شاد و مفرح و نشاط آور(1) در مکتب تشیع و پراکندگی آن در میان مناسبت های دیگر و به ویژه مناسبت های حزن آور نشان از هوشمندی این مکتب هم در پاسخ گویی به این نیاز و هم در توزیع زمانی آن است.(2)
در این میان، نیمه شعبان با نظر به پیام ها و مفاهیم مترتب بر آن مهم ترین جشن در فرهنگ شیعی است؛ جشنی که ضمن پیوند ناگسستنی با مهدویت و انتظار، جایگاه هویتی برای انقلاب اسلامی نیز دارد و در تحولات معاصر منطقه ای می تواند مبتنی بر بُن مایه های خود، یکی از ارزش های نرم افزاری و رسانه ای مهم جمهوری اسلامی ایران باشد. با این نگاه رسانه برای توجه به این موضوع هم در زمان جشن های شعبانیه و هم در طول سال می تواند اهداف کلان زیر را دنبال کند:
1. تعمیق و ارتقای ایمان دینی و اخلاق نیک و رفتار دینی در بستر فرهنگ امیدآفرین و نشاط آفرین مهدویت؛
2. ایجاد پیوند بین ارزش های و فرهنگ دینی و ارزش های انقلاب اسلامی و پویا کردن به این پیوند در قالب قرار دادن بالاترین چشم انداز های دینی و معنوی برای انقلاب؛
1- عید میلاد معصومان: و اعیاد اسلامی مذهبی همانند: غدیر، بعثت، قربان، فطر و پذیرش اعیاد ملی همانند عید نوروز و... .
2- اصولاً تشیع تنها مکتبی است که تلاش کرده به نیاز به حزن و شادی موازی آدمی برای تخلیه احساس ها و هیجان های ناشی از فشارهای زندگی، با طراحی نظام گسترده مناسبت های عید و عزا و پراکندن آن در طول سال به پاسخگویی مناسب به آن بپردازد.