آیین برنامه سازی مهدویت صفحه 161

3/ ب) بازشناسی درخشش امام زیبایی ها

اشاره

3/ ب) بازشناسی درخشش امام زیبایی ها

زیبایی برآمده از تناسب و هماهنگی است تا باعث حظ جسم و روح و آرامش انسان شود.

از این منظر یکی از آرزوهای تاریخی بشر جست وجوگری از زیباترین زیبایی ها برای زیباسازی فراگیر در زندگی روزمره است، تا به در پناه کسب لذت از آن به آرامش بخش ترین زندگی دست یابد. ولی مشکل بزرگ او عدم امکان برقراری زیبایی فراگیر یا ناهماهنگی بین ابعاد گوناگون زیباسازی در مسائل مختلف زندگی است ویا این که از زیبایی به واسطه دنیازدگی و حس گرایی فقط جهت و جنبه ظاهری را می بیند. از اینجاست که آشفتگی ها و در هم ریختگی ها خود را نشان می دهند.

از سویی دیگر، دنیای طبیعت با وجود مادی و فیزیکی بودن، وقتی میزبان آدمی می شود و جلوه های شگفت خود را به او نشان می دهد، باعث آرامش بخشی برای او می شود. منشأ این اتفاق، عظمت و وسعت طبیعتِ سراسر آکنده از زیبایی هاست. ترکیب عظمت و زیبایی باعث ایجاد احساس لذت و عجز و شگفتی است. ترکیب این احساس ها ناخودآگاه باعث ارجاع فرامتنی برای آدمی می شود و بدین گونه است که شگفتی های طبیعت به دنیا و نظام نشانه های حق تعالی تبدیل می شود. از این منظر است که برهان نظم در قرآن مهم ترین برهان خداشناسی و در مقام اثبات صفات خداوند هم قرار می گیرد.

این رابطه از سوی آدمی هرچه با حضوری همراه با دقت و توجه بیشتر باشد، در ضمنِ حظ و لذت بردن، او را به اندیشه ای ساده و راحت وامی دارد. در این مرحله است که پیام های معنایی و معنوی از سوی طبیعت و جهان هستی به او منتقل می شود و از او درخشش و عظمت نشانه ها به توحید ناب می رسد.

از این جهت نظام و ساختار جهان هستی پیام مهمی دارد؛ هم از جهت تعریف زیبایی هم از جهت معرفی الگوهای آن برای جهان انسانی و زیبایی را هماهنگی فراگیری می داند که به معنایی فراتر از خود دلالت نماید.

فرایند انتقال مفاهیم عرفانی از معبر نشانه ها، به فهم عالم غیب مطلق اختصاص ندارد، بلکه در روند و قوسی صعودی از هر آن چیزی نشان خواهد داشت که با غیب الغیوب متصل باشد.