آیین برنامه سازی مهدویت صفحه 45

چرایی و علت مداخله مستقیم نکردن خداوند در سرنوشت بشر پس از خاتمیت (و واگذاری امر ظهور به اراده اکثریت)؛

رفع استبعاد از مهدویت پژوهی به عنوان یک حوزه مستقل معرفتی؛

بن بست اندیشه های فلسفی به مثابه پیش درآمد تسلیم عقلانیت در برابر وحی؛

آیا در فلسفه اسلامی به واسطه کلی نگری، از نظام سازی آرمانیِ زمینی غفلت نشده؟ (دلیل کمرنگی اندیشه منجی گرایی در فلسفه اسلامی، یا سرّ کمرنگی نجات گرایی در فلسفه و عرفان اسلامی در مقایسه با کلام و علوم نقلی اسلامی)؛

نسبت عقلانیت تاریخی بشری با عقلانیت دینی در دوران ظهور؛

از شرق تا غرب و فلسفه ها و عرفان های گوناگون بشری و الگوهای مختلف کمال نگری؛

شک گرایی و نسبیت گرایی بشر در آخرالزمان و استحاله انسان آخرالزمانی؛

تناسخ و نسبت سنجی آن با مسئله رجعت؛

نظریه سعادت در آراء فلسفی گوناگون؛

جریان شناسی فلسفه و نقش آن در تمدن سازی های بشری خودبنیاد؛

فلسفه بی توجه به عقل هدایت گر دینی، و مهجوریت مهدویت فطری در آن؛

جست وجو در میان فلسفه های شرق و غرب، برای یافتن نزدیک ترین فلسفه به نجات گرایی و کمال جویی تمدنی؛

تلاش برای خلق فلسفه ای که با مبانی معرفتی مهدویت هماهنگ بوده، کارکرد تبیین فلسفی آن را داشته باشد؛

جایگاه فطرت در نگرش های فلسفی گوناگون، و امکان سنجی اثبات منجی فطری جهانی از نگرش فلسفی؛

نگاهی نقدانه به جریان شناسی اندیشه های سنتی و مدرن فلسفی معاصر ایران، با نگرش به تصور آنها نسبت مسئله کمال نگری؛

نگاه انتقادی به جریان تمدن سازی نگرش های فلسفی پس از رنسانس تاکنون؛

آیا فلسفه اسلامی ظرفیت و توان ارائه طرح تمدن سازی نهایی اسلامی را دارد؟؛