غرب و مهدویت صفحه 150

ظهور کرد و نخستین برخورد آن با آمریکا توسط گروه مقاومت حزب الله در سال 1983میلادی در بیروت بود. این مقاومت اسلامی که وام دار فرهنگ تشیع است، با ظهور صدام در حزب بعث عراق، خود را به صورت میراثی از هیتلر و استالین نمایان کرد و بعد از آن توسط گروه سنّی «القاعده»، پیام آور آزادی برای اهل سنت معرفی شد. برای مبارزه با این جریانات، باید ریشه و منشأ پیدایش این الهامات (ایران شیعی) را خشکاند. بنابراین، کسی که در صدد غلبه بر فاشیسم اسلامی است، باید همانند کابل (افغانستان) و بغداد (عراق)، به تهران (ایران) حمله کند.

وی هم چنین در برنامه ای تلویزیونی گفته بود: «اگر رئیس جمهور آمریکا به ایران حمله کند که امیدوارم این گونه باشد و من برای آن دعا می کنم ، آمریکاستیزی و موج دشمنی با آمریکا در جهان از بین خواهد رفت.»(1)

بدون تردید، انقلاب اسلامی ایران و سیاست های نظام جمهوری اسلامی برای دولت مردان آمریکایی، از مسائل مهم و پرچالش است. آنان تلاش می کنند با هجوم فرهنگی برای اختلال در افکار و عقاید سیاسی، مذهبی و اجتماعی، زمینه های استهلاک و شکست ایدئولوژی انقلاب اسلامی را فراهم کنند، زیرا مشکلات عمدۀ خود در منطقۀ خاورمیانه و جهان اسلام را گسترش طرز تلقی و تفکر اسلامی به سبک ایرانی می دانند. از دیدگاه آنان، تغییر رفتار و ساختار جمهوری اسلامی ایران و مهار اسلام گرایی در منطقۀ خاورمیانه، به مثابۀ پیروزی در جنگ جهانی چهارم تلقی می شود. این نگرش اسلام ستیزانه که برگرفته از آرای هانتینگتون در نظریۀ رویارویی تمدن هاست، در واقع در صدد بود تا خطر اسلام را جای گزین خطر کمونیسم کند.

امام خمینی رحمه الله بدون آن که به نظریات سیاسی غرب مراجعه کند، نقش محوری و مرکزی غرب را انکار کرد؛ بدین ترتیب، از طریق بازنمایی شالوده های هویتی اسلام، فضایی پدید آمد که مبارزۀ سیاسی در سطح درون ساختاری و بین المللی را با قالب های