غرب و مهدویت صفحه 162

خود فدا شده باشد، الهام نمی گیرد، اما در تشیع اثناعشری، این مفهوم محوریت ویژه ای دارد.(1)

بر پایۀ اخبار موثق در سال 2007 میلادی، جورج بوش، رئیس جمهور وقت ایالات متحده، در آخرین سال از دورۀ هشت سالۀ ریاست جمهوری اش، رسماً طی ابلاغیه ای به مرکز مطالعات و تحقیقات کاخ سفید، دستور تحقیق و تفحص دربارۀ امام دوازدهم شیعیان و مسئلۀ انتظار مهدی را، که ایدئولوژی چالش برانگیز و معضل امنیتی بالقوه در منطقۀ خاورمیانه و جامعۀ جهانی است، صادر کرد.

در واقع، طرح مقابله با مهدویت، در راستای استراتژی مهدی هراسی قرار دارد که به دنبال القای دشمن فرضی (به جای کمونیسم) مطرح شده است، تا بلوک بندی جدیدی را در سطح جهانی سامان دهی کند. به تعبیری، پروژۀ مهدی هراسی با دو هدف عمده پی گیری می شود:

1. استراتژی مهدی هراسی در سطح جهان اسلام که با حساس کردن و برجسته سازی منجی شیعی، به دنبال تقویت احساسات ضدشیعی و تحریک مناقشات فرقه ای و مذهبی است؛

2. استراتژی مهدی هراسی در سطح بین المللی، به دنبال ساخت دشمن فرضی و تراشیدن رقیبی برای الگوی لیبرالیسم است که به موازات هم دنبال می شود.

6. استراتژی عملیات روانی و نبرد رسانه ای علیه آموزۀ مهدویت

انقلاب جمهوری اسلامی ایران، ماهیت اسلامی و استکبارستیزی دارد. نوام چامسکی، متفکر معاصر آمریکایی، از انقلاب ایران به «نخستین عبور از خط قرمز آمریکایی» یاد می کند. ساموئل هانتینگتون نیز می گوید: «پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 میلادی، می تواند نقطۀ آغاز جنگ پنهان تمدن های غرب و اسلام در نظر گرفته شود.»