غرب و مهدویت صفحه 174

همچون: نجات کودکان، سوپرمن و بتمن، آخرالزمان، آخرین بادافزار، پاندای کونگ فوکار، گالیور، لوک خوش شانس، رابینسون کروزوئه، 9، انیماتریکس، همۀ ستاره های سوپرمن و... از این قبیل هستند که بیشترین کارکرد آن ها، گسترش مصداق منجی و نفی منجی الهی با ویژگی های خاص معنوی است. در این گونه آثار کودکانه، هر فردی قابلیت منجی بودگی را داراست.

انیمیشن سه قسمتی ماتریکس، علاوه بر ترویج عرفان بودیستی، به خوبی موضوع آخرالزمان را مورد آماج قرار می دهد؛ به گونه ای که دقیقاً شیطان های روباتیک را در حالی نشان می دهد که از مکه و مدینه در حال حرکت هستند. در بخشی از این انیمیشن، نقشۀ جغرافیایی هلال شیعی را در سازمان ملل به نمایش درمی آورد که خرمگس زشتی روی آن نشسته و سپس قهرمان داستان با ضربه ای، این حشرۀ موذی را کشته و نقشه را پاک می کند.

بی تردید، تولید این بازی ها و کارتون ها، ترفند دیگری است که جهان غرب علیه آموزۀ مهدویت اعمال می کند، اما این بار، نه مخاطبان بزرگ سال، بلکه اذهان خردسالان و کودکان جهان را دربارۀ این آموزه، منحرف و بیمار می کند.

8. استراتژی چوپان دروغ گو (فریب)

یکی از تکنیک هایی که جبهۀ غرب در جهت کم رنگ کردن و تنزل دادن جایگاه آموزۀ مهدویت به کار می گیرد، اتخاذ استراتژی چوپان دروغ گوست. این استراتژی بر این پایه استوار است که اگر دروغی را مکرراً تکرار کنید، دیر یا زود آن را باور خواهند کرد. «دروغ بزرگ» اصطلاحی است که اولین بار آدولف هیتلر در کتاب زندگی نامۀ خود از آن استفاده کرد و تکنیکی در تبلیغات سیاسی است. هیتلر در کتاب نبرد من می گوید: «مردم، شکست را در جنگ اول جهانی به این دلیل پذیرفتند که یهودی های دارای نفوذ در این مطبوعات، از این تکنیک استفاده کردند.» از نظر او این