غرب و مهدویت صفحه 29

اصل اخلاقی سنتی پای بند نیست، بلکه طرف دار تسامح و تساهل در حوزۀ رفتارهای فردی و اجتماعی است؛ لذا آزادی در حوزۀ اخلاق به لیبرالیسم اخلاقی می انجامد.

در مجموع، لیبرالیسم به عنوان ایدئولوژی، اصلی است که سیاست گذاری و مهندسی کلان جامعۀ مدرن در حوزۀ سیاست، اقتصاد و فرهنگ با دخالت آن صورت می گیرد؛ لذا ساختارها و الگوهای حاکم بر توسعۀ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی نظام تجدد، بر اساس اصل راهبردی لیبرالیسم رقم می خورد.(1)

«Liberty» به معنای آزادی با صبغۀ سیاسی اجتماعی و «freedom»، آزادی با صبغۀ فلسفی و اقتصادی است، و لیبرالیسم شامل همۀ روش ها، نگرش ها، سیاست ها و ایدئولوژی هایی است که هدف عمدۀ آن ها، فراهم آوردن آزادی بیشتر برای انسان است؛ از این رو، لیبرالیسم با هر آنچه به محدودیت آزادی منتهی شود، دشمنی می ورزد.

لیبرالیزم در نوع تنزل یافتۀ خود به «لیبرتیزم»، یعنی بی بندو باری اخلاقی گراییده است. امروزه آثار این گرایش مسلط و غلط را در مغرب زمین و بخشی از جوامع شرقی مشاهده می کنیم.(2)

لیبرالیزم در بارزترین وجه خود، ایدئولوژی سیاسی حاکم بر نظام های غربی است. لیبرالیسم سیاسی، محوری ترین ایدئولوژی و اصل راهبردی در حوزۀ سیاست مدرن است و در واقع، شکل گیری نظام سیاسی غرب در اثر تأثیر عقاید و ارزش های لیبرالیستی بوده است.(3)

1- محمدرضا خاکی قراملکی، گفتمان تجرد، ص183.
2- معاونت پژوهش مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی رحمه الله، اسلام و غرب، ص79.
3- اندروهی وود، درآمدی بر ایدئولوژی های سیاسی، ص6263.