غرب و مهدویت صفحه 35

اصل مصرف گرایی، به واسطۀ مدگرایی، تنوع کالایی و ایجاد هویت کالایی و کالاوارگی انسان منجر می گردد.

مصرف گرایی، مشوّق نظامی اجتماعی اقتصادی است که همواره خرید کالا و خدمات بیشتر را طرح ریزی می کند. این پدیده یکی از مبانی اقتصادی تمدن غرب است که پس از انقلاب صنعتی رونق گرفت. فرایند مصرف گرایی در دوره های مختلف انقلاب صنعتی، روی کردهای گوناگونی به خود گرفت و در هر دوره بر اساس امکانات تولید صنعتی، فرهنگ مصرفی ویژه ای پدید آمد. فرهنگ مصرف گرایی، هم زمان با میل جوامع سرمایه دار به مصرف بیشتر، در غرب ظاهر شد و به تدریج، دامنۀ آن به کشورهای در حال توسعه و جهان سوم گسترش یافت.

این فرهنگ، به عنوان فرایند اجتماعی، بدون در نظر گرفتن نیاز یا عدم نیاز، بر مصرف زدگی و مصرف هرچه بیشتر کالاهای تولیدی تأکید می کند. این اصل با سازمان دهی جوامع به سمت مصرف گرایی، نظام مصرف گرایی جوامع را مبتنی بر میل و خواست، بر پایۀ نیاز تعریف می کند.

8. اصالت علم گرایی (Scientism)

علم گرایی یکی از مفاهیم و شاخصه های عمدۀ تفکر مدرن است که طی آن، یافته های علمی و تجربی که با تکیه بر تجربه و عقل انسانی به دست آمده است، مورد تأکید قرار می گیرد و برای ادارۀ جامعه کافی دانسته می شود و نیازی به مابعدالطبیعه و مسائل غیرمادی احساس نمی شود. فرانسیس بیکن از متفکران تأثیرگذاری است که پایه های علم گرایی را قوام بخشید. بیکن به مسئلۀ تسلط انسان بر طبیعت و سرنوشت خویش توجه کرد که این مسئله در نهایت، منجر به تقویت علوم عملی و فناوری شد.(1)