غرب و مهدویت صفحه 92

«پیوریتن»ها را می توان متحول کنندۀ باور مسیحی یهودی و مبدّل آن به مسیحیت صهیونیستی،(1) به عنوان ایدئولوژی پروتستان های قرون میانه دانست. این فرقه که به یهودی گری انگلیسی شناخته می شد، توسط فردی کالوینیست پروتستان به نام «ویلیام تیندل»(2) پایه گذاری شد و در اروپا گسترش یافت. ساختار هنجارهای اخلاقی این فرقه، تماماً منطبق با تورات است. سرنگونی پادشاه انگلیس به دست کرومول پیوریتن، موجب گسترش پیوریتانیسم در انگلیس و متعاقب آن آمریکا و شمال آتلانتیک و در ادامه، افزایش مطالعات توراتی و توجه به زبان عبری گردید. پیوریتانیسم مسیحی به اندازه ای به یهودیت وابسته بود که صفت «جودایزر»(3) را کسب کرده بود.(4) پیورتین ها بر فرزندان خود نام های یهودی، مثل: ساموئل، آموس،(5) سارا و یا جودیت،(6) بنیامین و آبراهام می گذاشتند.

بر اساس اعتقادات پیوریتن ها به پیش گویی های تورات که یهودیان را به مثابۀ قوم برگزیده می پنداشتند، پیش از بازگشت مجدد مسیح، باید یهودیان به سرزمین های مقدس بازمی گشتند.(7) این تلقی موجب پیدایش دیدگاه جدیدی دربارۀ یهودیان گردید که بعدها در تمامی آمریکا (نیو اینگلند) گسترش یافت. پیوریتن ها چنان دل باختۀ تورات شده بودند که پیشنهاد دادند نام آمریکا به جای «نیو اینگلند» به «نیو اسرائیل» تغییر کند.(8)

1- zionist christianity.
2- William Tyndale.
3- Judaizer.
4- Karen Armestrong, Holy war: The crusades and their Impact on todays worlds.
5- Amos.
6- Judith.
7- Eli Barnavi, a Historical Atlas of the Jewish people, p.140.
8- Nathanc, Belth, APromise to Keep, P.3.