- صفحه تقدیم: 1
- مقدمه: 1
- سربازان امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف 8
- فرهنگ 12
- اشاره 15
- فرهنگ دفاع مقدس 15
- 1. رهبری 16
- 2. هدف والا 17
- 3. وحدت و هم بستگی مردمی 18
- 4. جوّ معنوی حاکم بر جبهه ها 19
- فرهنگ مهدویت 20
- تشیع 24
- استکبارستیزی 26
- اشاره 28
- بخش اول: پیوند های دفاع مقدس و فرهنگ مهدوی 28
- فصل اول: انسجام بخشی و سازمان دهی نیروها 31
- اشاره 31
- 1. پیروی از نایب امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 32
- 2. پیروی از فرماندهان 42
- اشاره 46
- فصل دوم: ایجاد علقه های معنوی 46
- نقش علقه های معنوی در پیروزی ها 46
- 1. ایجاد ارتباط معنوی با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 49
- 2. ایجاد ارتباط معنوی با منتظران راستین امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 60
- الف) با امام خمینی رحمه الله 60
- اشاره 60
- ب) با روحانیت 63
- ج) با فرماندهان و دیگر رزمنده ها 74
- اشاره 79
- فصل سوم: قداست بخشی به فعالیت های نظامی و تقویت قدرت انگیزشی 79
- 1. فرماندهی اصلی جنگ 81
- اشاره 84
- 2. افتخار سربازی برای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 84
- الف) بیانات امام خمینی رحمه الله 85
- ب) خاطرات و وصیت نامه های شهدا 88
- 3. نام ها و نمادها 92
- فصل چهارم: عنایات امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 103
- اشاره 103
- 1. کمک های نظامی بین المللی به عراق 110
- 2. سنّ کم فرماندهان و رزمنده ها 124
- اشاره 132
- بخش دوم: زمینه سازان 132
- اشاره 133
- فصل اول: دفاع مقدس و زمینه سازانی برای ظهور 133
- حتمی و جهانی بودن قیام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 133
- نیازمندی حکومت جهانی امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف به زمینه سازی 135
- ایرانیان؛ قوم زمینه ساز 139
- هدف انقلاب اسلامی؛ زمینه سازی برای قیام جهانی 142
- شهدا؛ زمینه سازان انقلاب جهانی 146
- ضرورت داشتن الگو در زندگی 157
- فصل دوم: شهدا، بهترین الگوی منتظران 157
- ضرورت الگوهای مناسب در زندگی 158
- توجه به الگو های مناسب در منابع دینی 161
- شهدا؛ بهترین الگو برای منتظران 164
- فصل سوم: معنای انتظار 168
- اشاره 168
- دلیل فضیلت های بسیار منتظران 172
- شهدا و انتظار امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 175
- تربیت نسل منتظر 179
- الگوزدایی در دفاع مقدس 181
- بخش سوم: الگوهای برتر 187
- اشاره 187
- اشاره 188
- فصل اول: وظایف منتظران 188
- شناخت و معرفت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 190
- اشاره 195
- محبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 195
- الف) بلند شدن به هنگام شنیدن نام حضرت 198
- ب) اندوهگین بودن 200
- ولایت مداری 202
- تقوا و خودسازی 208
- رضایت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 216
- خدمت و یاری امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 224
- دعا 227
- به یاد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بودن 232
- اشاره 232
- الف) توسل و زیارت 240
- ب) بزرگ داشت مکان ها و زمان ها 243
- ج) خواندن نماز امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 247
- وفای به عهد 251
- فصل دوم: شهدا؛ بهترین الگو برای مهدی یاوران 254
- اشاره 254
- شناخت و اطاعت خدا 256
- زاهدان شب و شیران روز 266
- اخلاص 270
- تلاوت قرآن 275
- ساده زیستی 280
- شهادت طلبی 289
- صبر و استقامت 297
- قوت و قدرت 303
- بصیرت 307
- اشداء علی الکفار 312
- کتابنامه: 317
بشیر نبال می گوید: خدمت امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم:
إِنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَ الْمَهْدِیَ لَوْ قَامَ لَاسْتَقَامَتْ لَهُ الْأُمُورُ عَفْواً وَ لَا یُهَرِیقُ مِحْجَمَهَ دَمٍ فَقَالَ کَلَّا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله و سلم حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُجَّ فِی وَجْهِهِ کَلَّا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتَّی نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُمَّ مَسَحَ جَبْهَتَهُ؛(1) مردم می گویند: چون مهدی قیام کند، کارها خود به خود درست می شود و به اندازه حجامت، خون نمی ریزد. فرمود: «هرگز چنین نیست. به خدای جان آفرین سوگند، اگر قرار بود کار برای کسی، خود به خود درست شود، برای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم درست می شد، هنگامی که دندانش شکست و صورتش شکافت. هرگز چنین نیست که کار خود به خود درست شود. به خدای جان آفرین سوگند، کار درست نخواهد شد تا این که ما و شما در عرق و خون غرق شویم». آن گاه به پیشانی خود دست کشید.
این حدیث به روشنی بیان می کند که قیام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، با سختی هایی رو به روست و در ابتدای شروع قیام، افرادی به مخالفت برمی خیزند؛ لذا هرچه مقدمه سازی برای ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بیشتر باشد، اقبال بیشتری به قیام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نشان داده می شود.
1- نعمانی، الغیبه، ص284.