سربازان خورشید صفحه 185

سازمان پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، یکی از کانون های مبارزه علیه رژیم پهلوی بود و به دلیل موضع گیری های غیر اصولی اش، کم کم با نظام نوپای انقلاب اسلامی زاویه گرفت. مخالفت های این گروه آن قدر زیاد شد که به «سازمان منافقین» مشهور شدند، چراکه در ماه های اولیه انقلاب، دست به اقداماتی منافقانه می زدند.

آنان در ابتدای جنگ نیز همین سیاست را در پیش گرفتند. این جریان، ضمن محکوم کردن تجاوز عراق، حضور نیروهای خود در جبهه ها را مشروط به تجویز مقامات کشور می دانستند. در برهه ای از زمان نیز مدعی حضور نیروهایشان در جبهه های جنگ بودند؛ این در حالی بود که جنگ را، جنگ ارتجاعی و ناعادلانه می دانستند!

قابل انکار نیست که حضور منافقیان در جبهه های جنگ، نه به جهت روحیه ایثار و شهادت طلبی و دفاع از انقلاب اسلامی، بلکه برای جمع آوری آمار و اطلاعات از امکانات و موقعیت های نیروها بوده است. آنان با فاصله گرفتن از ایدئولوژی اصلی نظام، مسیر خود را از راهی که مردم غیرت مند ایران اسلامی در پیش گرفته بودند، جدا کردند؛ به گونه ای که در صدد کشتار و ترور همه کسانی برآمدند که به نحوی در جبهه های جنگ، حضور پیدا می کردند و این سیاست را با عنوان «زدن سرانگشتان رژیم»، در دستور کار تیم های تروریستی شان قرار داده بودند!

زمانی که مردم ایران به فرمان نایب امام زمانشان در جبهه ها حضور داشته و از کشوری دفاع می کردند که معتقد بودند باید زمینه های ظهور امام