سربازان خورشید صفحه 218

فَالْحَقُ مَا رَضِیتُمُوهُ وَ الْبَاطِلُ مَا أَسْخَطْتُمُوه؛(1) حق آن است که شما آن را پسندیده و باطل آن است که شما از آن خشمگین هستید.

شهدا همواره این دغدغه را داشتند که: آیا امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از آن ها رضایت دارد یا نه؟ در بسیاری از وصیت نامه های شهدا، این دغدغه به چشم می خورد.

«شهید سیدمهدی بلادی» خطاب به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می گوید:

ای مهدی صاحب الزمان! این که نام سربازی و نوکری تو را بر ما نهاده اند، افتخاری است، ولی این که نمی توانم آنچه تو می خواهی باشم، عذابی است در روح و وجودم. نام مقدس سربازی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را به خود نسبت می دهم و حال آن که نه تنها یاری تو را نکرده ام، بلکه حقی را هم که بر گردنم داری، ادا نکرده ام! وقتی فکر گناه و خیانتی که به خودم و شما کرده ام و قلب تو را به درد آورده ام، می افتم نمی دانم چطور نام تو را بر زبان بیاورم و صدایت کنم؟!(2)

«شهید سیدمرتضی شریفی» در وصیت نامه اش می نویسد: