سربازان خورشید صفحه 220

عَلَی هَوَی نَفْسِهِ وَ الثَّانِیَهُ حُبُّهُ لِلْفُقَرَاءِ وَ اخْتِیَارُهُ إِیَّاهُمْ عَلَی أَهْلِ الثَّرْوَهِ وَ الْعَدَدِ وَ الثَّالِثَهُ حُبُّهُ لِلْعِلْمِ وَ الْعُلَمَاء؛(1) ای آقای من! چه بسیار از شما یاد سلمان فارسی را می شنوم؟ فرمود: نگو سلمان فارسی، بگو سلمان محمدی! می دانی چرا بسیار از او یاد می کنم؟ عرض کردم: نه. فرمود: برای سه صفت؛ اول، مقدم داشتن خواسته امیر مؤمنان علیه السلام بر خواسته خودش؛ دوم، دوست داشتن فقرا و برگزیدن آن ها بر ثروتمندان؛ و سوم، دوست داشتن علم و علما.

یکی از ویژگی هایی که باعث شد امام صادق علیه السلام از سلمان فارسی این گونه تجلیل کنند، این است که سلمان فارسی همواره به دنبال کسب رضایت امام زمان بود.

شهدا و رزمنده های جنگ نیز همین ویژگی را داشتند و همواره در پی به دست آوردن رضایت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بودند و سعی می کردند خواسته های امام زمانشان را بر خواسته های درونی شان ترجیح دهند. آنان نه تنها خود را به گناه آلوده نمی کردند، بلکه زمینه های گناه و معصیت را برای دیگران هم به وجود نمی آوردند که مبادا قلب امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف از آنان اندوهگین شود.