سربازان خورشید صفحه 229

شهدا با مناجات و دعا و به ویژه دعاهای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، انس و الفت بسیاری داشتند. جای جای جبهه ها، نجواهای عاشقانه با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و زمزمه های مخلصانه دعای عهد و ندبه رزمنده ها را به یاد دارد. خواندن «دعای عهد»، جزء برنامه های روزانه فرزندان امام راحل و عاشقان امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بود. آنان به واسطه عشق به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، خود را مقید کرده بودند که هر روز دعای زیبای عهد را زمزمه و هر صبح گاه با امام خود تجدید بیعت کنند.

«مهدی قلی رضایی» در کتاب خاطراتش می نویسد:

همه نمازها به جماعت برگزار می شد. هیچ کس بدون دعای عهد، از صف نماز جماعت صبح جدا نمی شد... .(1) ماه رمضان بود. از هر راهی که به ذهنمان می رسید، وارد شدیم تا از مسئولان اجازه بگیریم و بتوانیم روزه بگیریم، اما این اجازه صادر نشد. برنامه های عزاداری رونق گرفته بود. دوشنبه ها دعاهای توسل، به سینه زنی و عزاداری ختم می شد. پنج شنبه ها دعای کمیل داشتیم. همه نمازها به جماعت ادا می شد. امام جماعتمان، طلبه ای بود به نام حسین نصیری. هر صبح همه با هم دعای عهد می خواندیم... .(2)