- مقدمه 1
- 1. ولادت امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 3
- 2. پنهانی بودن ولادت ایشان 3
- 3. عوامل سیاسی و اجتماعی پنهانی بودن ولادت 4
- 4. اوصاف ظاهری امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 4
- 6. امامت در زمان خردسالی 5
- 5. آغاز امامت حضرت 5
- 7. همراه داشتن ذخایر انبیاء 6
- 8. تبیین امامت از زبان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم 6
- 9. تأکید پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بر امامت و شکایت از دشمنان 7
- 10. علم امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 8
- 11. عصمت امام عجل الله تعالی فرجه الشریف 9
- 12. ضرورت نصب امام از سوی خداوند 9
- 13. حکومت مستضعفان 10
- 14. قدرت شیعیان در زمان ظهور 10
- 15. مرزهای حکومت موعود 11
- 16. آغاز غیبت صغری و مدت آن 11
- 18. بهترین راه برای در امان ماندن از انحراف 13
- 17. ارتباط امام عجل الله تعالی فرجه الشریف با مردم در زمان غیبت صغری 13
- 19. فائده امام غائب 14
- 20. راز طول عمر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 14
- 21. مکان و مسکن حضرت 16
- 23. حقیقت انتظار 17
- 22. صاحب الامر بودن حضرت 17
- 24. پاداش انتظار 18
- 25. علائم حتمی ظهور 19
- 26. خروج سفیانی 19
- 27. زلزله در زمین بیداء 20
- 28. خروج یمانی 20
- 29. ندای آسمانی زمان ظهور 21
- 30. کشته شدن نفس زکیه 22
- 31. علائم غیر حتمی ظهور 22
- 32. جهان در آستانه ظهور 23
- 33. هنگامه ظهور 25
- 34. رجعت در زمان ظهور 26
- 35. چشم انداز ایده ال حکومت مهدوی 27
- 37. سیره شخصی امام علیه السلام 28
- 36. ایجاد انس و دوستی کودکان با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 28
- 39. مقبولیت امام علیه السلام در نزد مسیحیان 29
- 38. مقبولیت امام علیه السلام در نزد یهودیان 29
- 40. راز نهانی بودن زمان ظهور 30
- منابع 31
همچنین از امام سجاد علیه السلام نقل شده که فرمودند: کسی که در زمان غیبت قائم ما عجل الله تعالی فرجه الشریف ، بر ولایت ما استوار باشد خداوند به او اجر و پاداش هزار شهید از شهدای جنگ بدر و أحد را خواهد داد. (1)
25. علائم حتمی ظهور
از امام صادق علیه السلام نقل شده که علائم حتمی ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف پنج مورد می باشد:
1. خروج سفیانی
2. وقوع زلزله در زمین «بیداء»
3. خروج یمانی
4. ندای آسمانی
5. کشته شدن نفس زکیه(2)
26. خروج سفیانی
سفیانی مردی از نسل ابوسفیان است که اندکی پیش از ظهور، از سرزمین شام قیام
1- کمال الدین، ج 1، ص 323، باب 31، حدیث 7؛ بحارالانوار، ج 52، ص 125، باب 22، حدیث 13.
2- کافی، ج 8، ص 310؛ غیبت نعمانی، ص 252، باب 14، حدیث 9