- مقدمه 1
- اشاره 10
- اشاره 11
- واژه های مربوط به مهدویّت 12
- واژه های مدّعی/ مدعیان 17
- واژه نیابت 19
- واژه تفسیر 21
- تفسیر به رأی 23
- واژه تأویل 25
- واژه بطن 28
- معانی تأویل در آیات قرآن 30
- 1- معانی عمومی 30
- 3_ راز و حکمت امور 31
- 4_ عاقبت 31
- اشاره 35
- 1. توجه توأم به ظاهر و باطن 36
- اشاره 36
- شاخصه های تفسیر و تأویل صحیح 36
- 3. دوری از استنباط شخصی 43
- 4. توجه به محکم و متشابه 44
- 5. توجّه به شأن، اسباب و جوّ نزول 45
- 6. ملاکهای تفسیر علمی 47
- اشاره 51
- نکته اول 52
- اشاره 56
- زیدبن علی علیه السلام 57
- برخی از عقائد زیدیه 58
- انشعابات زیدیه 61
- اشاره 62
- شکل گیری اسماعیلیه 63
- برخی القاب فرقه اسماعیلیه 64
- اشاره 68
- عرفان حلقه 69
- برخی فعالیت های این گروه 70
- ادعاهای خاص 71
- جایگاه قرآن و روایات 73
- اشاره 73
- چند نکته تکمیلی 78
- اشاره 82
- اشاره 84
- 1. عرفان حلقه و واسطه فیض 85
- 2. قادیانیه و صفات رسولان 88
- 3. زیدیه و صفات انبیاء 92
- 4. معنویتهای نوظهور و بحث ذهن و روح و... 96
- 5. خاتمیت و مهدویّت 103
- 6. قادیانیه و خاتمیت 111
- اشاره 118
- 1. مصادیق خلیفه اللهی 119
- 2. ادبیات گفتاری موعود 124
- اشاره 130
- 2. زمینه سازان ظهور 135
- 3. وظایف خاص منتظر 143
- اشاره 148
- 1. تعیین زمان و تفسیر ریاضی 149
- اشاره 149
- دفاعیات تفسیر ریاضی قرآن و نقد آنها 160
- 2. زمان ظهور و حساب اعداد 162
- 3. سوره ها و علائم الظهور 169
- 4-1. صدای آسمانی 172
- 4. مصادیق نشانه های ظهور 172
- 4-2. سیدحسنی 174
- 4-3. دود 177
- 4-4. دابه الارض 188
- 5. زمان قیام و ظهور 192
- 6. جفر و ظهور 197
- اشاره 210
- 1. سرانجام شیطان 211
- 2. شیطان؛ حق و باطل 215
- 3. وضعیت پس از ظهور 217
- 4. رجعت و حوادث ظهور 221
- 5. رجعت کنندگان 224
- اشاره 230
- مباحث کلی این فصل 231
- 1. اهداف نفسانی و دنیوی 232
- 2. انگیزه های دینی _ اعتقادی 237
- 3. کژاندیشی در تفسیر و تأویل 246
- 5. عدم توجه به سیاق 252
- 6. التقاط در روش 253
- اشاره 263
- مقالات و سخنرانی ها، درس ها، جزوات و مجلّات 276
- سایت ها، وبلاگ ها، فایل های صوتی و تصویری 277
1- لازم به ذکر است که جهت امانت در نقل، نوع نوشتن حروف و حرکات در آیات قرآن و جملات دیگر عینا، براساس کتاب منبع نقل شده است [ هرچند از لحاظ رسم الخط مرسوم، صحیح نباشد ].
2- زمر (39)، آیه 69.
3- گلگشتی در قرآن مجید، ص142_ 143.
علی محمد[ می داند و حتی ساعت و دقیقه آن را به صراحت بر می شمارد. (1)
* حسینعلی نوری [مؤسس بهائیت] می گوید: مقصود از جنّت، لقای حضرت موعود [است].
… و تحصیل رضای آن بزرگوار، مقصود از نار و جهنّم، محرومیت از ایمان و رضای حضرتِ منان است… و خلاصه آنکه قیامتِ موعود، همان قیام مظهر امر الله است به دعوتِ خلق… جمیع اشارات و دلالاتِ قیامت که شنیدی از حشر و نشر و حساب و کتاب و غیره، کلّ بتنزیل همان یک آیه هویدا شد… انتهی.(2)
* حسینعلی در مورد لقای الهی که در قیامت حاصل می شود هم می گوید: «از لقاء این انوار مقدسه، لقاء الله حاصل می شود. و این لقاء، میسر نشود برای احدی الاّ در قیامت که قیام نفس الله است به مظهر کلیه خود، این است معنی قیامت که در کل کتب، مسطور و مذکور است. »(3)
و به طور کلی بهائیان با استناد به برخی از متون جعلی یا ضعیف، قیام قائم را همان قیامت دانسته اند.(4)
2. اگر روشن شدن جهان به نور الاهی فقط در همین جلوه گر است که کتابها و آیین بهائیت منتشر شده است و تبلیغ می شود؛ در همین زمان بسیاری از مکاتب نشر و تبلیغات گسترده تر و نافذتری دارند، پس چگونه بهائیت این آیه را منحصر در فعالیّتهای خود می داند؟