- مقدمه 1
- اشاره 10
- اشاره 11
- واژه های مربوط به مهدویّت 12
- واژه های مدّعی/ مدعیان 17
- واژه نیابت 19
- واژه تفسیر 21
- تفسیر به رأی 23
- واژه تأویل 25
- واژه بطن 28
- 1- معانی عمومی 30
- معانی تأویل در آیات قرآن 30
- 3_ راز و حکمت امور 31
- 4_ عاقبت 31
- اشاره 35
- شاخصه های تفسیر و تأویل صحیح 36
- 1. توجه توأم به ظاهر و باطن 36
- اشاره 36
- 3. دوری از استنباط شخصی 43
- 4. توجه به محکم و متشابه 44
- 5. توجّه به شأن، اسباب و جوّ نزول 45
- 6. ملاکهای تفسیر علمی 47
- اشاره 51
- نکته اول 52
- اشاره 56
- زیدبن علی علیه السلام 57
- برخی از عقائد زیدیه 58
- انشعابات زیدیه 61
- اشاره 62
- شکل گیری اسماعیلیه 63
- برخی القاب فرقه اسماعیلیه 64
- اشاره 68
- عرفان حلقه 69
- برخی فعالیت های این گروه 70
- ادعاهای خاص 71
- جایگاه قرآن و روایات 73
- اشاره 73
- چند نکته تکمیلی 78
- اشاره 82
- اشاره 84
- 1. عرفان حلقه و واسطه فیض 85
- 2. قادیانیه و صفات رسولان 88
- 3. زیدیه و صفات انبیاء 92
- 4. معنویتهای نوظهور و بحث ذهن و روح و... 96
- 5. خاتمیت و مهدویّت 103
- 6. قادیانیه و خاتمیت 111
- اشاره 118
- 1. مصادیق خلیفه اللهی 119
- 2. ادبیات گفتاری موعود 124
- اشاره 130
- 2. زمینه سازان ظهور 135
- 3. وظایف خاص منتظر 143
- اشاره 148
- اشاره 149
- 1. تعیین زمان و تفسیر ریاضی 149
- دفاعیات تفسیر ریاضی قرآن و نقد آنها 160
- 2. زمان ظهور و حساب اعداد 162
- 3. سوره ها و علائم الظهور 169
- 4-1. صدای آسمانی 172
- 4. مصادیق نشانه های ظهور 172
- 4-2. سیدحسنی 174
- 4-3. دود 177
- 4-4. دابه الارض 188
- 5. زمان قیام و ظهور 192
- 6. جفر و ظهور 197
- اشاره 210
- 1. سرانجام شیطان 211
- 2. شیطان؛ حق و باطل 215
- 3. وضعیت پس از ظهور 217
- 4. رجعت و حوادث ظهور 221
- 5. رجعت کنندگان 224
- اشاره 230
- مباحث کلی این فصل 231
- 1. اهداف نفسانی و دنیوی 232
- 2. انگیزه های دینی _ اعتقادی 237
- 3. کژاندیشی در تفسیر و تأویل 246
- 5. عدم توجه به سیاق 252
- 6. التقاط در روش 253
- اشاره 263
- مقالات و سخنرانی ها، درس ها، جزوات و مجلّات 276
- سایت ها، وبلاگ ها، فایل های صوتی و تصویری 277
1- پیغان، اعتراض به دادنامه، 7/5/1387، ص28-22.
می باشد امام علی و مَن: [یعنی] قائم آل محمد…»(1)
ملاحظات:
1. ابتدا به مفهوم دابّه الارض و احتمالاتی که در مورد آن وجود دارد می پردازیم:
یکم. خود لفظ دابّه الارض؛ جنبده زمین، عمومیت دارد و نمی توان آن را در موجودات غیر انسانی محدود کرد و اگر این تکلّم هم که در آیه آمده است لحاظ شود، به فرضیه انسان بودنِ دابّه الارض قدرت بیشتری می بخشد، البته نظرات و نیز روایاتی در مورد مفهوم آن وارد شده است.
دوم. موجود خارق العاده غیر انسانی که در آخر الزمان با مردم سخن می گوید و منافقان را رسوا می کند.
سوم. انسان فوق العاده، فعّال و پر تحرک که نشانه های پیامبران (مثل خاتم سلیمان) را همراه دارد. و به برخی جداسازی های انسان ها و مؤمنان و منافقان می پردازد.
چهارم. برخی آن را کنایه از امام زمان _ علیه السلام _ دانسته اند.(2)
پنجم. روایاتی هم در این مورد وارد شده است از جمله: در تفسیر علی بن ابراهیم در مورد قول خداوند [و هنگامی که قول بر آنها واقع شود، خارج می کنیم جنبنده ای را بر آنها] تا قول خداوند [و به آیات ما یقین می کنند] آمده است: برای من ابن ابی عمیر از ابی بصیر از امام صادق، حدیث کرد که امام فرمود: رسول خدا به امیرالمؤمنین رسید در حالی که (علی علیه السلام ) در مسجد ایستاده بود، و مقداری خاک جمع کرده بود و سر را بر آن قرار داده بود، پس حرکتش داد سپس پیامبر فرمود: