- مقدمه 1
- اشاره 10
- اشاره 11
- واژه های مربوط به مهدویّت 12
- واژه های مدّعی/ مدعیان 17
- واژه نیابت 19
- واژه تفسیر 21
- تفسیر به رأی 23
- واژه تأویل 25
- واژه بطن 28
- معانی تأویل در آیات قرآن 30
- 1- معانی عمومی 30
- 3_ راز و حکمت امور 31
- 4_ عاقبت 31
- اشاره 35
- اشاره 36
- 1. توجه توأم به ظاهر و باطن 36
- شاخصه های تفسیر و تأویل صحیح 36
- 3. دوری از استنباط شخصی 43
- 4. توجه به محکم و متشابه 44
- 5. توجّه به شأن، اسباب و جوّ نزول 45
- 6. ملاکهای تفسیر علمی 47
- اشاره 51
- نکته اول 52
- اشاره 56
- زیدبن علی علیه السلام 57
- برخی از عقائد زیدیه 58
- انشعابات زیدیه 61
- اشاره 62
- شکل گیری اسماعیلیه 63
- برخی القاب فرقه اسماعیلیه 64
- اشاره 68
- عرفان حلقه 69
- برخی فعالیت های این گروه 70
- ادعاهای خاص 71
- جایگاه قرآن و روایات 73
- اشاره 73
- چند نکته تکمیلی 78
- اشاره 82
- اشاره 84
- 1. عرفان حلقه و واسطه فیض 85
- 2. قادیانیه و صفات رسولان 88
- 3. زیدیه و صفات انبیاء 92
- 4. معنویتهای نوظهور و بحث ذهن و روح و... 96
- 5. خاتمیت و مهدویّت 103
- 6. قادیانیه و خاتمیت 111
- اشاره 118
- 1. مصادیق خلیفه اللهی 119
- 2. ادبیات گفتاری موعود 124
- اشاره 130
- 2. زمینه سازان ظهور 135
- 3. وظایف خاص منتظر 143
- اشاره 148
- 1. تعیین زمان و تفسیر ریاضی 149
- اشاره 149
- دفاعیات تفسیر ریاضی قرآن و نقد آنها 160
- 2. زمان ظهور و حساب اعداد 162
- 3. سوره ها و علائم الظهور 169
- 4-1. صدای آسمانی 172
- 4. مصادیق نشانه های ظهور 172
- 4-2. سیدحسنی 174
- 4-3. دود 177
- 4-4. دابه الارض 188
- 5. زمان قیام و ظهور 192
- 6. جفر و ظهور 197
- اشاره 210
- 1. سرانجام شیطان 211
- 2. شیطان؛ حق و باطل 215
- 3. وضعیت پس از ظهور 217
- 4. رجعت و حوادث ظهور 221
- 5. رجعت کنندگان 224
- اشاره 230
- مباحث کلی این فصل 231
- 1. اهداف نفسانی و دنیوی 232
- 2. انگیزه های دینی _ اعتقادی 237
- 3. کژاندیشی در تفسیر و تأویل 246
- 5. عدم توجه به سیاق 252
- 6. التقاط در روش 253
- اشاره 263
- مقالات و سخنرانی ها، درس ها، جزوات و مجلّات 276
- سایت ها، وبلاگ ها، فایل های صوتی و تصویری 277
1- مقدمتان فی علوم القرآن، (مقدمه کتاب المبانی و مقدمه ابن عطیه)، ص173.
2- التفسیر: بیان دلیل المراد و التأویل بیانُ حقیقه المراد، مثاله قولُه تعالی «ان ربک لبالمِرصاد» فتفسیرهُ ان المرصاد مِفعال، من قولهم رَصد یرصُد اذا راقب و تأویله التحذیر عن التهاون بامر الله و الغفله عنه. ( معجم مقاییس اللغه، ج1، ص162).
3- التبیان، فی تفسیر القرآن، ج2، ص2.
4- البرهان فی علوم القرآن، ج2، ص148.
و مدلولات و احکام آن و مفرد در مرکب آن و معانی که بر آن در حال ترکیب حمل می شود، اطلاق می شود.(1)
ه_. مرحوم طبرسی: کشف مراد از لفظ مشکلات [الفاظ مشکل].(2)
و. زرقانی: تفسیر علمی است که در آن از قرآن کریم از جهت دلالتش به مراد خداوند بحث می شود، البته به قدر طاقت بشری.(3)
ز. مرحوم علامه طباطبایی: تفسیر، بیان معانی آیات قرآنی و کشف مقاصد و مدالیل آنهاست.(4)
با جمع بندی نظرات فوق، می توان گفت در تفسیر به دنبال کشف مقصود و مراد آیات قرآنی هستیم و پس از تسلط بر علوم قرآنی مختلف و با توجه به ملاکهای تفسیر، پرده از لایه های معنایی آیات الاهی برداشته می شود؛ لذا باتوجه به همین بحث لغوی هم روشن می شود که هرگونه ترجمه و مفهوم گیری ذوقی و سلیقه ای از قرآن، تفسیر به حساب نمی آید؛ زیرا روش تفسیر، هم باید منطبق بر ملاکها باشد و هم در هدفگیری و غایت، کشف مراد الاهی در نظر گرفته شود نه اهداف دیگر.
تفسیر به رأی
در مورد مفهوم و محدوده تفسیر به رأی، تعبیرات و نظرات مختلفی وجود دارد که برخی را ذکر می کنیم:
الف. علامه طباطبایی: اعتماد بر خود و عدم مراجعه به غیر خود در تفسیر