مساجد در عصر ظهور صفحه 14

سَبِیلٍ؛ و در حال جنابت مگر برای عبور نزدیک مسجد نشوید - است.

فخر رازی درباره این موضوع نویسد:

و اعلم أن إطلاق لفظ الصلاه علی المسجد محتمل، و یدل علیه وجهان: الأول: أنه یکون من باب حذف المضاف، أی لا تقربوا موضع الصلاه، و حذف المضاف مجاز شائع، و الثانی: قوله: لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ(1)و المراد بالصلوات مواضع الصلوات، فثبت أن إطلاق لفظ الصلاه و المراد به المسجد جائز؛

بدان استعمال لفظ صلاه به جای مسجد بنابر دو دلیل امکان دارد. یک. آیه ابتدا این گونه بوده؛ «لا تقربوا موضع الصلاه» و مضاف حذف شده است وحذف مضاف در لغت عرب شایع است. دو. به دلیل آیه چهلم سوره حج که مقصود از «صلوات» در آن مکان های عبادت است. بنابراین استعمال لفظ «صلاه» به جای «مسجد» جایز است.(2)